MMSA ဘေလာ့စည္းမ်ဥ္းမ်ား

* ဘာသာ သာသနာနွင့္လူမ်ိဳးတုိ႕၏ ဂုဏ္ကုိ ထိခုိက္ပ်က္စီးေစတတ္ေသာ အေရးအသားမ်ိဳးကုိ ေရွာင္ရွားရန္၊
* အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္မွဳ႕ကုိ ပ်က္စီးေစတတ္ေသာ အေၾကာင္းမ်ားကုိ ေရးသားျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* သာသနာႏွင့္ မအပ္စပ္ေသာ အဖြဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကုိ ျငိဳးႏြမ္းေစတတ္ေသာ ပုံမ်ားကုိတင္ျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* ပုဂၢိဳလ္ေရးဆုိင္ရာမ်ားထက္ အမ်ားႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ အက်ိဳးမ်ားေစႏိုင္ေသာ ပုံမ်ား စာမ်ားကုိသာ ေရးသားရန္၊
* MMSAသည္ ပညာေရးအဖြဲ႕စည္း ျဖစ္သည့္ အတြက္ႏုိင္ငံေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ အေရးအသားမ်ားကုိ ေရးျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မိမိတုိ႕ေလ့လာေနေသာ ပညာရပ္ဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ဗဟုသုတအလုိ႕ငွါ ေရးသား မွ်ေ၀ၾကရန္၊

  • က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္

ေယဘူယ်အားျဖင့္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္သည္ အစိုးရ၊ တသီးပုဂၢလ အလွဴရွင္မ်ားႏွင့္ ျပင္ပ အကူအညီမ်ားမွ အေထာက္အပ့ံမ်ားျဖင့္ ရပ္တည္ေနရသည္။ အစိုးရႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာအဖြဲ႔အစည္း အခ်ဳိ႕သည္ ႏိုင္ငံတြင္း တီဘီ အဆုတ္နာေရာဂါ၊ ခုခံအားက်ဆင္းမႈေရာဂါ (အိပ္ခ်္အိုင္ဗီြ ေအအိုင္ဒီအက္စ္) ႏွင့္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါ တိုက္ဖ်က္ေရး အတြက္ အဓိကထားသည့္ က်န္းမာေရးအစီအစဥ္ကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသည္။ ေက်းလက္ေဒသ မ်ားတြင္ အေျခခံက်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ ရရွိေရးသည္ အေရးႀကီးသည့္ ျပသနာတစ္ရပ္အျဖစ္ ရွိေနဆဲ ျဖစ္ၿပီး၊ က်န္းမာ ေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အားနည္းျခင္းေၾကာင့္ ေက်းလက္လူထုအၾကား ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈႏႈန္း မ်ားျပားေနရျခင္း ျဖစ္သည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈစနစ္မွာ လြန္စြာ နိမ့္က်လ်က္ရွိသည္။ အဓိကအေၾကာင္းရင္းမွာ စစ္အစိုးရ သည္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈအတြက္ ႏိုင္ငံ ဂ်ီဒီပီ၏ (၀.%) မွ (၃ %) ကိုသာ သံုးစြဲေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ထိုပမာဏသည္ ကမာၻေပၚတြင္ အနိမ့္ဆံုးပမာဏ ျဖစ္သည္။ က်န္းမာေရး ေစာင့္ေရွာက္မႈသည္ ေယဘူယ်အားျဖင့္ အခမဲ့ ျဖစ္ေသာ္္လည္း ျပည္သူ႔ေဆးေပးခန္းမ်ားႏွင့္ ျပည္သူ႔ေဆးရံုမ်ားတြင္ပင္ ေဆးဖိုးႏွင့္ ကုသစရိတ္ကို လူနာမ်ားက ေပး ေဆာင္ရသည္။ ျပည္သူ႔ေဆးရံုမ်ားသည္ အေျခခံအေဆာက္အအံုႏွင့္ စက္ပစၥည္းမ်ား လံုေလာက္မႈမရွိေပ။ ေယဘူယ်အား ျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕တို႔မွလြဲလွ်င္ က်န္ေဒသမ်ား၌ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈ အလြန္ခ်ဳိ႕တဲ့ေသာ္လည္း ျမန္မာ တစ္ႏိုင္ငံလံုး အထူးသျဖင့္ ေ၀းလံေခါင္သီေသာအရပ္မ်ားတြင္ ပို၍ဆိုးရြားသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ႏွင့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕တြင္ အရည္ အေသြးျမင့္ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္မႈေပးသည့္ ပုဂၢလိက ေဆးရံုအခ်ဳိ႕ ရွိသည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာလူထုအမ်ားစုသည္ ထို ပုဂၢလိကေဆးရံု၊ ေဆးခန္းမ်ားသို႔ သြားေရာက္ကုသမႈခံယူရန္ ေငြေၾကး မတတ္ႏိုင္ၾကေခ်။

  • အျဖစ္မ်ားေသာ ေရာဂါမ်ား

ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ အရြယ္ေရာက္ၿပီး လူထုမ်ားအၾကား အိပ္ခ်္အိုင္ဗီြ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ကူးစက္မႈႏႈန္း ကမာၻေပၚတြင္ အျမင့္ ဆံုး ႏိုင္ငံမ်ားထဲမွ တစ္ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ အမ်ားစုမွာ လိင္လုပ္သားမ်ား၊ ၎တို႔၏ ေဖာက္သည္မ်ားႏွင့္္ မူးယစ္ေဆးထိုးသူ မ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အဆုတ္နာေရာဂါသည္လည္း က်န္းမာေရးအရ စိုးရိမ္ဖြယ္ ၿခိမ္းေျခာက္မႈတစ္ခု ျဖစ္သည္။ ကမာၻ႔ က်န္းမာေရးအဖြဲ႔ (WHO) ၏ မွတ္တမ္းမ်ားအရ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကမာၻေပၚရွိ (၁၉) ႏိုင္ငံေျမာက္ အဆုတ္နာေရာဂါ အျဖစ္ ဆံုး ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ ထု႔ိအျပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ အိပ္ခ်္အိုင္ဗီြ ေအအိုင္ဒီအက္စ္ကူးစက္မႈႏႈန္း ျမင့္မားျခင္းက ကိုယ္တြင္း ခုခံ စြမ္းအားစနစ္အေပၚ သက္ေရာက္ေစျခင္းေၾကာင့္ တီဘီအဆုတ္နာ ျဖစ္ပြားမႈကို ပိုမိုတုိးပြားလာေစသည္။ ငွက္ဖ်ား ေရာဂါ ပိုးသယ္ေဆာင္ေသာျခင္သည္ ျမန္မာတစ္ႏိုင္ငံလံုးတြင္ ရွိေသာ္လည္း ရန္ကုန္ႏွင့္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ျပေဒသမ်ားတြင္ ကူးစက္မႈ ႏႈန္း နည္းပါးသည္။ ေရာဂါျဖစ္ပြားမႈတြင္ ငွက္ဖ်ားေရာဂါျဖစ္ပြားမႈႏႈန္းသည္ (၂၃ %) ျဖစ္၍ ႏိုင္ငံတြင္း ေသဆံုးမႈ၏ (၄၂ %) မွာ ယင္းေရာဂါေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ကေလးငယ္ (၂၀ %) ေက်ာ္သည္ အသက္ () ႏွစ္မျပည့္ခင္ ေသဆံုးၾကရသည္။ တ၀က္နီးပါးမွာ ငွက္ဖ်ားေရာဂါကူးစက္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

  • ျမန္မာႏိုင္ငံ ပညာေရး

ႏိုင္ငံ၏ ပညာေရးအဆင့္အတန္းသည့္ လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္း သိသိသာသာ က်ဆင္းလာခဲ့သည္။ လြတ္လပ္ ေရး ရသည့္အခ်ိန္တြင္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ယခင္ၿဗိတိသွ်အင္ပါယာတြင္းရွိ ကိုလိုနီႏိုင္ငံမ်ား၌ ကိုယ္ပိုင္ ဘာသာစကားႏွင့္ စာတတ္ေျမာက္မႈႏႈန္း အျမင့္ဆံုး ရွိခဲ့သည္။ ေနာက္ႏွစ္မ်ားစြာ၌လည္း အာရွေဒသတြင္ ပညာေရးအဆင့္အတန္း အျမင့္ဆံုး ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားစြာၾကာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈနည္းပါးျခင္းႏွင့္ ျပည္တြင္းပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ ႏိုင္ငံတစ္၀ွမ္း ပညာေရးစနစ္ ယိုယြင္းပ်က္စီးေစခဲ့သည္။

ႏိုင္ငံ၏ ပညာေရးစနစ္အရ အသက္ (၉) ႏွစ္အထိသာ မသင္မေနရ ပညာေရးစနစ္ ျဖစ္သည္။ မူလတန္းပညာေရး ပထမ ငါးႏွစ္သင္ၾကားၿပီးေနာက္ (ပထမတန္းမွ ပဥၥမတန္းအထိ) သင္ယူၿပီးေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အလယ္တန္း အဆင့္ ပညာေရး (ဆဌမတန္းမွ အဌမတန္းအထိ) ကို ဆက္လက္သင္ၾကားရသည္။ အေျခခံပညာအဆင့္ ရွစ္တန္းေအာင္ျမင္ၿပီး ေနာက္ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အထက္တန္းပညာေရး (န၀မတန္းမွ ဒႆမတန္းအထိ) ကို ဆက္လက္သင္ၾကားၾကရ သည္။ ဆယ္တန္းတက္ၿပီးလွ်င္ ေက်ာင္းသားမ်ားသည္ အေျခခံပညာအဆင့္ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲကို ေအာင္ျမင္ရန္ ေျဖဆို ၾကရသည္။ သို႔မွသာ တကၠသိုလ္ပညာေရးကို ဆက္လက္သင္ယူႏိုင္မည့္ အထက္တန္း ေအာင္လက္မွတ္ကို ရရွိမည္ ျဖစ္ သည္။

  • ေက်ာင္းတက္ႏိုင္ခြင့္ အခြင့္အလမ္း

တရား၀င္ကိန္းဂဏန္းမ်ားအရ (၂၀၀) ခုႏွစ္တြင္၊ ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ကေလးေက်ာင္းအပ္ႏႈန္းသည္ မူလတန္းအဆင့္တြင္္ (၉၀ %) ႏွင့္ အလယ္တန္းအဆင့္တြင္ (၃၇ %) ရွိသည္။ ထိုအထဲတြင္ ေက်ာင္းအပ္သည့္ မိန္း ကေလးႏွင့္ ေယာက္်ားေလး အေရအတြက္ ညီမွ်သည္ဟု ဆိုႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ပညာေရးအတြက္ လုပ္ေဆာင္ေနေသာ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားက ေက်ာင္းအပ္ႏႈန္းသည္ ထိုတရား၀င္ ကိန္းဂဏန္းမ်ားထက္ ပိုမိုနည္းပါးႏိုင္ေၾကာင္း ခန္႔မွန္းၾကသည္။ ထို႔အျပင္ မူလတန္းပညာေရးတြင္ အပ္ႏွံေသာ ကေလးအမ်ားစုသည္ မူလတန္းပညာကို မည္သည့္အခါမွ ၿပီးဆံုးေအာင္ မသင္ၾကားႏိုင္ၾကေပ။ ကမာၻ႔ကုလသမဂၢ ကေလးမ်ားရန္ပံုေငြအဖြဲ႔ (UNICEF) ၏ အဆိုအရ ကေလးအမ်ားစု သည္ ၎တို႔မိဘမ်ားက ေက်ာင္းစရိတ္ ေပးရန္ မတတ္ႏိုင္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ နိမ့္က်ေသာ သင္ ၾကားမႈ အေျခအေနမ်ားေၾကာင့္ ေက်ာင္းထြက္ၾကရသည္ဟု ဆိုသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံဆိုင္ရာ ကုလသမဂၢ အထူးကိုယ္စား လွယ္၏ အဆိုအရ ကေလးစုစုေပါင္းဦးေရ၏ ထက္၀က္ေအာက္ ဦးေရသာ မူလတန္းပညာေရးကို ၿပီးစီးၾကသည္ဟု ေဖာ္ျပ သည္။

တိုင္းရင္းသားလူမ်ဳိးမ်ား ေနထိုင္ရာ ပဋိပကၡေဒသမ်ားတြင္ ေနထုိင္ေသာ ကေလးမ်ားသည္ ေက်ာင္းတက္ခြင့္ အခြင့္ အလမ္း ပိုမို နည္းပါးသည္။ အထူးသျဖင့္ ပညာေရးထက္ အသက္ရွင္ႏိုင္ေရးႏွင့္ အစားအစာ ရရွိေရးအတြက္ ရုန္းကန္ ေနရျခင္းက ပို၍ အေရးပါသည္။ (၂၀၀) ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလတြင္ ထုတ္ျပန္ေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ေက်ာင္းသား သမဂၢမ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (ABFSU) ၏ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ပညာေရးအစီရင္ခံစာ အရ (၂၀၀၄) ခုႏွစ္တြင္ ကရင္၊ ကရင္နီ၊ ရွမ္းႏွင့္ ရခိုင္ျပည္နယ္မ်ားရွိ ပဋိပကၡျဖစ္ပြားရာ ေဒသမ်ား၊ သို႔မဟုတ္ အပစ္ရပ္ေဒသမ်ား၌ ကေလးငယ္ (၁၀) ဦးတြင္ တစ္ဦးသာ မူလတန္းေက်ာင္း တက္ႏိုင္သည္ဟု ေဖာ္ျပသည္။ တိုင္းရင္းသားေက်ာင္းသားမ်ားကို ‘ဗမာလူမ်ဳိး’ တို႔၏ စံတန္ဖိုး အယူ အဆမ်ား လက္ခံလာေအာင္ သြပ္သြင္းေပးသည့္ စစ္အစိုးရခန္႔ ေက်ာင္းဆရာမ်ားက အစိုးရေက်ာင္းမ်ားကို ဦးေဆာင္ ၾကၿပီး ပညာသင္ၾကားမႈတြင္လည္း ေက်ာင္းသားမ်ား၏ မိခင္တိုင္းရင္းသား ဘာသာစကားကို ထည့္သြင္း သင္ၾကားျခင္း မရွိၾကေပ။

ျမန္မာႏိုင္ငံ တစ္၀ွမ္းလံုးတြင္ အစိုးရပညာေရး က်ဆင္းမႈသည္ ပညာေရးအဆင့္ ကြာဟမႈကို ျဖည့္ဆည္းေနေသာ တသီး ပုဂၢလမ်ားႏွင့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအေပၚ သက္ေရာက္မႈ ရွိေနသည္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက ဆင္းရဲေသာ မိသားစုမွ ေယာက္်ားေလးငယ္မ်ားသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ပညာေရး (ဘက ေက်ာင္း) တြင္ ပညာသင္ယူၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အခ်ဳိ႕ေနရာမ်ားတြင္ မြတ္စလင္ႏွင့္ ခရစ္ယာန္ဘာသာေက်ာင္းမ်ားသည္လည္း ၎ကဲ့သို႔ ေစတနာ့၀န္ထမ္း ပညာသင္ ေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ထားသည္။ တိုင္းရင္းသားေဒသမ်ားတြင္ ပုဂၢလိကအလွဴရွင္မ်ား ေထာက္ပံ့ေသာ ရပ္ရြာ ကိုယ္ထူ ကိုယ္ထ စာသင္ေက်ာင္းမ်ားသည္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ကိုယ္ပိုင္ဘာသာစကားျဖင့္ စာသင္ၾကားေပးေသာ္လည္း ထို ေက်ာင္းမ်ားသည္ အာဏာပိုင္မ်ား၏ ေႏွာင့္ယွက္ျခင္း၊ ပိတ္ပင္ခိုင္းျခင္းကို မၾကာခဏ ခံၾကရသည္။ ၿမိဳ႕ျပေဒသမ်ား အထူးသျဖင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႔ရွိ ပုုဂၢလိက တရားမ၀င္ေက်ာင္းအမ်ားစုတြင္္ အဂၤလိပ္စာႏွင့္ အျခား ဘာသာရပ္မ်ား သင္ၾကားေပး သည္။ ထိုေက်ာင္းမ်ားသည္ အစိုးရစနစ္အျပင္ဘက္တြင္ ရွိၿပီး အစိုးရေက်ာင္းဆရာမ်ားက ပုဂၢလိကအတန္းမ်ား သင္ၾကား ျခင္းျဖင့္ အပို၀င္ေငြ ရွာေဖြျခင္း ျဖစ္သည္။

  • မိန္းကေလးမ်ား၏ ပညာေရး

ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ မိန္းကေလးမ်ား ပညာသင္ၾကားေရးကို အေလးထားေသာ္လည္း စား၀တ္ေနေရး ဖူလံုမႈအတြက္ အခ်ိန္ ေပးရသျဖင့္ မိန္းကေလးအမ်ားအျပားသည္ စာသင္ခန္းျပင္ပသို႔ ေရာက္ေနၾကရသည္။ မိန္းကေလးမ်ား၏ အခန္းက႑ တြင္ မိသားစုတာ၀န္မ်ားကို ကူညီရမည္ဟု ထံုးတမ္းစဥ္လာက သတ္မွတ္ထားသည့္အတြက္ ထိုအေျခအေနတြင္ မိန္း ကေလးမ်ားသည္၊ ေယာက္်ားေလးမ်ားထက္ ပညာသင္ၾကားခြင့္ ဆံုးရႈံးၾကရသည္။ ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ မိန္းကေလး အမ်ားစုအတြက္ ပညာေရးသည္ ေရြးခ်ယ္စရာတစ္ခု မဟုတ္ေတာ့ေပ။ ျမန္မာ့စီးပြားေရးဆိုးရြားသည့္ အေျခအေနေအာက္ တြင္ မိသားစုအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ၎တို႔၏ သမီးမိန္းကေလးမ်ား ေရရွည္ပညာေရးအနာဂတ္အတြက္ကို မစဥ္းစားႏိုင္ ၾကေခ်။ ေရတို ေန႔စဥ္အသက္ရွင္ရပ္တည္မႈႏွင့္ လဲလွယ္ေနၾကရသည္။ မိန္းကေလးမ်ားသည္ လုပ္ငန္းခြင္သို႔ မျဖစ္မေန ၀င္ ေရာက္ေနရၾကၿပီး အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားအတြက္ ကူညီရွာေဖြေပးၾကရသည္။

ေက်းလက္ေဒသမ်ားႏွင့္ ပဋိပကၡျဖစ္ပြားရာေဒသမ်ားတြင္ အေျခခံပညာသင္ၾကားခြင့္ရရန္ ခက္ခဲၿပီး ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ား တြင္ ပညာသင္ၾကားခြင့္ မျဖစ္ႏိုင္ေပ။ ပဋိပကၡအမ်ားဆံုးျဖစ္ပြားသည့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားတြင္ ပညာေရးဆိုင္ရာ အေဆာက္ အအံု လံုေလာက္မႈ မရွိ၊ ဆရာ လံုေလာက္မႈ မရွိ၊ ေက်ာင္းသြားရာလမ္းတြင္ ရုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အႏၱရာယ္က်ေရာက္ႏိုင္မႈမ်ား၊ အတင္း အဓမၼေနရာ ေျပာင္းေရႊ႕ခိုင္းမႈမ်ားေၾကာင့္ အသက္ဆံုးရံႈးမႈမ်ားႏွင့္ တိုင္းရင္းသား ေဒသမ်ားရွိ ဗမာ မဟုတ္ေသာ ေက်ာင္းမ်ားကို ပိတ္ခိုင္းသည့္ ဗမာလူမ်ဳိးအျဖစ္ သိမ္းသြင္းသည့္ မူ၀ါဒ စသည့္ ပညာေရးႏွင့္ပတ္သက္၍ အတားအဆီး အမ်ားအျပားကို မိန္းကေလးမ်ား ၾကံဳေတြ႔ေနၾကရသည္။

  • အဆင့္ျမင့္ပညာေရး

အဆင့္ျမင့္ပညာေရးဌာနမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေတာ္ ၿငိမ္၀ပ္ပိျပားမႈတည္ေဆာက္ေရးအဖြဲ႔ (န၀တ) လက္ထက္တြင္ ႏွစ္ အေတာ္ၾကာ ပိတ္ထားခဲ့သည္။ (၁၉၈၈) ခုႏွစ္ လူထု အေရးေတာ္ပံု ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ တကၠသိုလ္အားလံုးကို ႏွစ္ႏွစ္ ပိတ္ပင္ထားခဲ့သည္။ (၁၉၉၆) ခုႏွစ္ႏွင့္ (၁၉၉၈) ခုႏွစ္တြင္ ေနာက္ထပ္ေက်ာင္းသား ဆႏၵျပပြဲမ်ား ဆက္တိုက္ ျဖစ္ပြား ခဲ့သည့္အတြက္ တကၠသိုလ္မ်ား ေနာက္ထပ္ သံုးႏွစ္ အပိတ္ခံခဲ့ရသည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္ တကၠသိုလ္မ်ားကို (၁၉၈၈) မွ (၂၀၀၀) ခုႏွစ္အတြင္း (၁၂) ႏွစ္ကာလတြင္ (၁၀) ႏွစ္တိုင္တိုင္ ပိတ္ပင္ထားခဲ့သည္။

(၂၀၀၀) ခုႏွစ္တြင္ တကၠသိုလ္ႏွင့္ ေကာလိပ္မ်ား ျပန္လည္ဖြင့္လွစ္ၿပီးေနာက္ စစ္အစိုးရသည္ တကၠသိုလ္အမ်ားအျပားကို ေ၀းလံသည့္ ေဒသမ်ားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႔ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ျပႏွင့္ အလြန္ေ၀းေသာ အရပ္မ်ားရွိ တကၠသိုလ္နယ္ေျမမ်ားသို႔ သာမာန္ သိပၸံ၊ ဝိဇၨာဘြဲ႔အတန္းမ်ားကို ေျပာင္းေရႊ႕ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ (၁၉၉၉-၂၀၀၀) ခုႏွစ္ ဥပေဒ ျပဌာန္းလိုက္သည့္ အခ်ိန္မွ စ၍ တိုင္းရင္းသားေဒသရွိ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ၎တို႔ျပည္နယ္ျပင္ပရွိ အဆင့္ျမင့္ပညာသင္ေက်ာင္းမ်ား၌ သြားေရာက္ ပညာသင္ၾကားျခင္း မရိွေတာ့ဘဲ၊ ေဒသတစ္ခုႏွင့္ တစ္ခုအၾကား ပညာေျပာင္းေရႊ႕သင္ၾကားရန္ ပိုမို ခက္ခဲလာခဲ့သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားကို တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးမရင္းႏွီးေအာင္ ခြဲထားျခင္း၊ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ ေက်ာင္းသားမ်ား အစုအေ၀း မျဖစ္ ေအာင္ တမင္တကာ အစီအစဥ္ခ် လုပ္ေဆာင္ျခင္းႏွင့္ တိုင္းရင္းသား လူမ်ဳိးစုေက်ာင္းသားမ်ားကို သီးသန္႔ထားျခင္း စသည္ တို႔သည္ ေက်ာင္းသားလႈပ္ရွားမႈမ်ားကို အားနည္းသြားေစရန္ ေမွ်ာ္လင့္ေသာ စစ္အစိုးရ၏ နည္းလမ္းမ်ားထဲမွ အခ်ဳိ႕ ျဖစ္သည္။

http://arakanhrdo.org/

ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ younger on Monday, 6 February 2012
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား

0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )

အနႏ ၱအတုမရွိ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား

အလွဴရွင္မ်ားအား MMSA အဖဲြ႕မွ မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳလႊာေပးအပ္

အလွဴရွင္မ်ားအား MMSA အဖဲြ႕မွ မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳလႊာေပးအပ္

Mahidol University

International Buddhist Collage

ျမန္မာ E Books

ထိုင္းႏိုင္ငံ ေရာက္ ေရႊ႕ေျပာင္း ျမန္မာအလုပ္သားမားမ်ားအတြက္ ပညာေရး အခြင့္အလမ္းမ်ား

MMSA ပရိတ္သတ္မ်ား

ယခင္ပုိ႔စ္အေဟာင္းမ်ား

အားေပးေနေသာ အေပါင္းသင္းမ်ား

There was an error in this gadget

International News

တိုင္းရင္းသားသတင္းဌာနမ်ားစုစည္းမႈ

သတင္းဌာနမ်ားစုစည္းမႈ

ဘေလာ့ဂ္မ်ားစုစည္းမႈ