MMSA ဘေလာ့စည္းမ်ဥ္းမ်ား

* ဘာသာ သာသနာနွင့္လူမ်ိဳးတုိ႕၏ ဂုဏ္ကုိ ထိခုိက္ပ်က္စီးေစတတ္ေသာ အေရးအသားမ်ိဳးကုိ ေရွာင္ရွားရန္၊
* အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္မွဳ႕ကုိ ပ်က္စီးေစတတ္ေသာ အေၾကာင္းမ်ားကုိ ေရးသားျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* သာသနာႏွင့္ မအပ္စပ္ေသာ အဖြဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကုိ ျငိဳးႏြမ္းေစတတ္ေသာ ပုံမ်ားကုိတင္ျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* ပုဂၢိဳလ္ေရးဆုိင္ရာမ်ားထက္ အမ်ားႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ အက်ိဳးမ်ားေစႏိုင္ေသာ ပုံမ်ား စာမ်ားကုိသာ ေရးသားရန္၊
* MMSAသည္ ပညာေရးအဖြဲ႕စည္း ျဖစ္သည့္ အတြက္ႏုိင္ငံေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ အေရးအသားမ်ားကုိ ေရးျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မိမိတုိ႕ေလ့လာေနေသာ ပညာရပ္ဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ဗဟုသုတအလုိ႕ငွါ ေရးသား မွ်ေ၀ၾကရန္၊

၀ါဆိုလၿပည့္ေန ့ေရာက္ေတာ့မွာမို ့သိေကာင္းစရာေလးေတြ ့မွတ္သားရေအာင္....

(၁) ၀ါဆိုလၿပည္႕ေန႕ဆိုတာဘာလဲ ?

    “သေႏၶေတာထြက္ ဓမၼစက္ ေဟာျမြက္သံခ်ိဳ လ၀ါဆို” ဆိုတဲ့စကားေလးအတိုင္း ဘုရားေလာင္းပဋိသေႏၶ

တည္ေသာေန႕၊ ေတာထြက္ေသာေန႕ျဖစ္ပါတယ္။ဓမၼစၾကၤာတရားဦးေဟာၾကားေတာ္မူေသာေန႕ျဖစ္ပါတယ္။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားသည္

ခာက္ႏွစ္တာကာလပတ္လံုး လူသာမန္တို႕ က်င့္ရန္ခဲယဥ္းလွတဲ့ ဒုကၠရစ၇ိယာအက်င့္ျမတ္ကို က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ ပြားမ်ားအားထုတ္ခဲ့ရာ

ေနာက္ဆံုး၌ မဇၥ်ိမပဋိပဒါဟုေခၚသည့္ အလယ္အလတ္အက်င့္တရားလမ္းစဥ္ကို ေတြ႕ျမင္ျပီး လက္ယာအစြန္းႏွင့္ လက္၀ဲအစြန္းတည္းဟူေသာ

အစြန္းတရားႏွစ္ပါးကို ေရွာင္ၾကဥ္ကာ သစၥာေလးပါး ျမတ္တရားကို သိျမင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ထိုသစၥာေလးပါး ျမတ္တရားသည္

ဓမၼစၾကၤာတရားတာ္ပင္ျဖစ္သည္။ မိဂဒါ၀ုန္ေတာ၌ ပဥၥ၀ဂၢီတို႕အား အမွဴးထားျပီး ၀ါဆိုလျပည့္ေန႕၌ ဓမၼစၾကၤာတရားဦးကို စတင္ေဟာေတာ္မူေသာ

ေန႕လည္းျဖစ္သည္။  ျမတ္ဘုရား၏ပညတ္ေတာ္အရ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား ၀ါတြင္းသံုးလ ၀ါဆို၀ါကပ္သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ၀ါဆိုလျဖစ္ေပၚလာရသည္။
(၂) ဘာေၾကာင့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအတြက္အေရးပါတာလဲ ?

     ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕အတြက္ အထြတ္အျမတ္ထားရာ ျမတ္ဗုဒၶရဲ႕

     (၁) ပဋိသေႏၶတည္သည့္ေန ့ = မဟာသကၠရာဇ္ - ၆၇၊ ၀ါဆိုလျပည့္ (ၾကာသပေတးေန ့)

     (၂) ေတာထြက္သည့္ေန ့ = မဟာသကၠရာဇ္ - ၉၇၊ ၀ါဆိုလျပည့္ (တနလၤာေန ့)

     (၃) ဓမၼစၾကာတရားဦးေဟာေန ့ = မဟာသကၠရာဇ္ - ၁၀၃၊ ၀ါဆိုလျပည့္ (စေနေန ့)

     (၄) ေသာတာပန္လူသားစေပၚသည့္ေန ့ = မဟာသကၠရာဇ္ - ၁၀၃၊ ၀ါဆိုလျပည့္ (စေနေန ့)

     (၅) သံဃာရတနာစေပၚသည့္ေန ့ = မဟာသကၠရာဇ္ - ၁၀၃၊ ၀ါဆိုလျပည့္ (စေနေန ့) တို႕ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕အတြက္ အလြန္ေရးပါလွပါတယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ေမာင္သိရီ on Saturday, 21 July 2012
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ေက်ာင္း ၂၀၀၀ ေက်ာ္ အဆင့္မမီေၾကာင္း အမ်ိဳးသား ပညာေရးႏွင့္ အရည္အေသြး စစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ (Office for National Education Standards and Quality Assessment မွ ဒါရိုက္တာက ေျပာဆိုလိုက္သည္။
 “ထိုင္းတႏိုင္ငံလုံးမွာ ေက်ာင္းေပါင္း ၂၂၉၅ ေက်ာင္းဟာ အရည္အေသြး စစ္ေဆးတဲ့အခါ အဆင့္ မမီတာကို ေတြ႔ရတယ္ဟု ဒါရိုက္တာ Channarong Pornrugroj က ေျပာဆိုခဲ့သည္။ အမ်ိဳးသား ပညာေရးႏွင့္ အရည္အေသြး စစ္ေဆးေရးအဖြဲ႔ (Office for National Education Standards and Quality Assessment အဖြဲ႔သည္ ထိုင္းႏုိင္ငံ တ၀ွမ္းရွိ ေက်ာင္းေပါင္း ၃၄,၀၄၀ ကို စစ္ေဆးရန္ ရွိၿပီး ေက်ာင္းေပါင္း ၇,၉၈၅ ေက်ာင္းကို စစ္ေဆးၿပီးျဖစ္သည္။

ေက်ာင္းေပါင္း ၃၃၃ ေက်ာင္းသည္ အထူး ေကာင္းမြန္သည့္ အဆင့္တြင္ ရွိၿပီး၊ ၅၃၅၇ ေက်ာင္းသည္ အသင့္ ေကာင္းမြန္ သည့္ အဆင့္တြင္ ရွိကာ၊ ၂၂၉၅ ေက်ာင္းသည္ အဆင့္ မျပည့္မီသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အဆင့္ မမီေသာ ေက်ာင္းမ်ားသည္ အထူးသျဖင့္ ေက်ာင္းငယ္ေလးမ်ား ျဖစ္ၿပီး ေ၀းလံသည့္ ေဒသမွ ေက်ာင္းမ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းေတြ႔ရသည္။
ဒါရိုက္တာ Channarong Pornrugroj က ေျပာဆိုရာတြင္ အဆင့္ မမီရျခင္းသည္ ဆရာမ်ား မျပည့္စုံမႈႏွင့္ ဆရာမ်ားသည္ သင္ၾကားေရး နည္းစနစ္ကို နားမလည္မႈေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။
တကၠသိုလ္မ်ား၏ အရည္အေသြးႏွင့္ ဆရာမ်ား၏ အရည္အခ်င္းကိုပါ စစ္ေဆးခဲ့သည္။ တကၠသုိလ္ ေက်ာင္းေပါင္း ၇၂ ေက်ာင္းကို စစ္ေဆးခဲ့ရာ ၄၅ ေက်ာင္းမွာ အရည္အေသြး ျပည့္မီေၾကာင္း ေတြ႔ရွိခဲ့ရသည္။ Office of the Higher Education Commission (Ohec) ၏ အေထာက္အထားမ်ားအရ တကၠသိုလ္ဆရာမ်ား၏ အရည္အေသြးကို ျမႇင့္တင္ရန္ လိုအပ္ေနေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံတြင္ တကၠသိုလ္ ဆရာ ၅၆၉၇၈ ဦး ရွိသည့္အနက္ ၃၈၂၃၈ ဦးမွာ သင္ၾကား ေရး အေတြ႔အႀကဳံတြင္ အကန္႔အသတ္ ရွိေနေၾကာင္း ေတြ႔ရွိခဲ့သည္။
ဆရာမ်ား၏ သင္ၾကားေရးဆိုင္ရာ အေတြ႔အႀကဳံနည္းပါးမႈႏွင့္ ပတ္သက္၍ စိုးရိမ္မိေၾကာင္း တကၠသိုလ္ ဆရာမ်ား၏ အရည္အေသြး ျမင့္မားလာေရးအတြက္ သုေတသန ျပဳလုပ္ႏိုင္ရန္ ေငြေၾကး ေထာက္ပ့ံရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုခဲ့သည္။ ထိုင္းအစိုးရသည္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာမည့္ အာစီယံ စီးပြားေရးဇုန္ မတိုင္မီ ႏိုင္ငံ၏ ပညာေရး အဆင့္အတန္း ျမင့္မားလာေရးကို အထူး ဂရုတစိုက္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိသည္။ 
ေမာကၡႏုိင္ငံတကာ ပညာေရးသတင္း

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ေမာင္သိရီ on
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ဗုဒၶႏွင့္ေခတ္ၿပိဳင္၀ါဒမ်ား
ဘုရားရွင္ႏွင့္ အယူ၀ါဒေရးရာမ်ား ယွဥ္ၿပိဳင္ေဟာေျပာခဲ႔ၾကေသာ အေတြးအေခၚ ပညာရွင္ ဆရာႀကီး ၆ ဦးကုိ ဗဟုသုတ ျဖစ္ပါေစျခင္းငွာ တင္ျပလုိက္ပါတယ္။

၁။ ပူရဏကႆပဆရာႀကီးက သတ္ျခင္း၊ ခုိးျခင္းစေသာ မေကာင္းမႈမ်ားကုိ ျပဳေသာ္လည္း ျပဳရာမေရာက္၊ လွဴဒါန္းေပးကမ္းျခင္း သီလေစာင့္ျခင္းစေသာ ေကာင္းမႈမ်ားလုပ္ေသာ္လည္း ကုသုိလ္မျဖစ္၊ ကုသုိလ္ အကုသိုလ္တုိ႔၏ ေကာင္းက်ဳိး ဆုိးျပစ္ဟူ၍ မရွိ၊ အတၱကုိ အက်ဳိး မသတ္ေရာက္ေစႏုိင္၊ လူေသလွ်င္ ခႏၶာကုိယ္မွ ဓာတ္မ်ားအားလုံး ဆုိင္ရာ မူလဓာတ္ႏွင့္ ပူးေပါင္းသြားၾကသည္။ ခႏၶာကုိယ္ေရာ စိတ္၀ိညာဏ္ပါ ဘာတစ္ခုမွ ၾကြင္းက်န္ မေနရစ္ၿပီဟု ေဟာေျပာသည္။ (အကိရိယဒိ႒ိေခၚ၏၊ အေၾကာင္းပယ္သည္။)

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ thadawa on Friday, 20 July 2012
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ ကုိးကြယ္ၿခင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး က်ေနာ္ေဆြးေႏြးတင္ၿပခ်င္ပါတယ္ ပရိနိဗၺာန္ စံလြန္ေတာ္မူၿပီးၾကကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔၏ရုပ္ပြား ဆင္းတုေတာ္တုိ႔ကုိ သက္ေတာ္ ထင္ရွား ရွိသကဲ႔သုိ႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္ၾကလွ်င္ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေသာ ဘုရားရွင္တုိ႔အား လွဴဒါန္း ပူေဇာ္ဆည္းကပ္ရသည္႔ အက်ဳိးသည္ တူညီေၾကာင္း ဗုဒၶဘုရားရွင္က ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔ပါသည္ ။ ဘုရားေဟာ ေဒသနာေတာ္ကုိ ေထာက္ရႈ႔ၿခင္းအားၿဖင္႔ မည္သည္႔ ရုပ္ပြားေတာ္ကိုမွ ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ရမည္ ၊ မည္သည္႔ရုပ္ပြားေတာ္ကုိ မကိုးကြယ္ မဆည္းကပ္ရ ဟူ၍ ခြဲၿခား၍ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔မွာ မဟုတ္ေၾကာင္း နားလည္သေဘာေပါက္မွာပါ ။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ thadawa on
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာကို ျမန္မာလူမ်ဳိး ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ဘာေၾကာင့္ၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္တာလဲဆိုတာ ဆန္းစစ္ၾကည့္ရေအာင္။

ပထမဆံုးအေနနဲ႕ ေၾကာက္လို႔မဟုတ္ဘူးဆိုတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေၾကာက္လုိ႔ ျမတ္စြာဘုရားကို ကိုးကြယ္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားကလည္း ငါ့မကိုးကြယ္ရင္ ဘာလုပ္မယ္ ညာလုပ္မယ္လည္း မရွိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ရိုေသညႊတ္တြားစြာ ကိုးကြယ္ၾကတယ္။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ thadawa on Saturday, 14 July 2012
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

၁။ ။ အတီတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ အပၸဋိဟတံ ဥာဏံ။
အတိတ္ကာလ၌ အဆီးအတား အပိတ္အပင္ မရွိေသာ ဥာဏ္ေတာ္ႏွင္႕ ျပည္႕စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။
၂။ ။ အနာဂတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ အပၸဋိဟတံ ဥာဏံ။
အနာဂါတ္ကာလ၌ အဆီးအတား အပိတ္အပင္မရွိေသာ ဥာဏ္ေတာ္ႏွင္႕ ျပည္႕စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ thadawa on
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ဗုဒၶျမတ္စြာကို 563 BC ၌ အႏၵိယေျမာက္ပိုင္း သက်ႏိုင္ငံေတာ္ (ခုေခတ္ နီေပါႏိုင္ငံ) တြင္ ဖြားျမင္ေတာ္မူ ခဲ့ပါသည္။ ခမည္းေတာ္မွာ သက်ႏုိင္ငံေတာ္၏ အရွင္ ဘုရင္ သုေဒၶါဒနျဖစ္ၿပီး မယ္ေတာ္ကေတာ့ မဟာမာယာေဒဝီျဖစ္ပါတယ္။ သူ၏ ကုိယ္ပုိင္ အမည္မွာ သိဒၶတၳျဖစ္ၿပီး မ်ိဳးႏြယ္အမည္ကေတာ့ ေဂါတမျဖစ္သည္။ ထိုေခတ္က ထုံးစံအတိုင္း သက္ေတာ္ တဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္အရြယ္တြင္ အလြန္ ေခ်ာေမာ လွပၿပီး သစၥာတရားၾကီးမားလွသည့္ ယေသာဓရာေဒဝီႏွင့္ ေရႊလက္ဆက္ေတာ္မူခဲ့သည္။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ thadawa on
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |


၀ါဆိုလျပည့္ေန ့ေရာက္တိုင္း အမွတ္ရစရာ ၊အမွတ္တရ ျဖစ္ေစဖို ့ဗုဒၶဘာသာ၀င္တိုင္းအတြက္ ဓမၼစၾကာကို နားလည္သလို ေရးျပခ်င္စိတ္ေပါက္တာနဲ ့ ေရးလက္စ-တရား တရား -ေဆာင္ပါး မေရးခင္ ဒါေလးကို ေရးလိုက္တာပါ။
ဒီတရားကို ဒီဘာသာ၀င္ လူတိုင္းလည္း ရင္းနီးေနၾကပါျပီ။ ရင္းနီးတာက ပါဠိေတြကိုအလြတ္ရတဲ့ အထိကို ေနရာအႏွံ ့ျပားသိေနၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ အႏွစ္သာရကို သိျပီးက်င့္ေနၾကတာေတာ့ မဟုတ္ ဘူး။ တရားဦးရယ္လို ့သိေနတာ။ ဒါေလးရြတ္လိုက္ ရရင္ကို ကိုယ့္ကိုယ္လည္း ပီတိျဖစ္ေနတယ္။ဒါေၾကာင့္လည္း အသင္းဖြဲ ့ေတြ အမ်ားၾကီးရွိလာတာေပါ့။

တစ္ခါတစ္ခါ တစ္ခ်ိဳ ့ေနရာေတြမွာ အသံနဲ ့ျပိဳင္ပြဲေတာင္ က်င္းပ ၾကပါသတဲ့။ တကယ့္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ ့ သေဘာကို ဆန္ ့က်င္ရာမေရာက္ေပဘူးလား။ (စဥ္းစားၾကေပါ့ေလ)ကဲ ဒီသုတ္ဟာ ပြဲဦးထြက္တရားေတာ္ေနာ္.ပြဲဦးထြက္တရားေတာ္ကို ေဟာဖို ့၊ မေဟာဖို ့ ျမတ္စြာဘုရား ခဏခဏ စဥ္းစားတယ္။ ကိုယ္ရရွိထားတဲ့ တရား လူေတြကို ေဟာရင္ အလကားျဖစ္ျပီး တန္ဖိုးမသိမွာစိုးတယ္။လူတိုင္းက ကိုယ္ေပးတဲ့အရာကို ျမတ္နိုးမွ မဟုတ္ လား။ ခုဟာက သာမန္ပစၥည္း၊သာမန္လက္ေဆာင္မဟုတ္ေတာ့ စဥ္းစား ရျပီေပါ့။ အင္း..လူေတြကို တရား ေဟာမယ္ဆိုလည္း ငါသိရွိထားတဲ့ တရားက သာမန္လူေတြအေတြးမ်ိဳးနဲ ့ ေတာင္ၾကံေျမာက္ၾကံ ၾကံလို ့ရတဲ့ တရားမဟုတ္။ နက္ရွိဳင္းတယ္။ျမင္ဖို ့မလြယ္ဘူး။သိနိုင္ဖို ့ဒုန္းေ၀းတယ္။ျ ျငိမ္းခ်မ္းတယ္။မြန္ျမတ္တယ္။နားလည္နိုင္စြမ္းရွိသူမွ နားလည္နိုင္မယ္။ သိမ္ေမြ ့တယ္။ငါေဟာတဲ့ တရားကို အေပ်ာ္အပါး ကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ၾကိးေပ်ာ္ေနတဲ့ လူေတြ ငါတရားကို နားလည္နိုင္ပါ့မလား။ကိုယ္ၾကိဳက္တာ ကိုယ္လုပ္ေနၾကတဲ့  ထင္တိုင္းၾကဲေလာကၾကီးကို ငါဘယ္လိုလုပ္ျပီး တရားေဟာရမလဲ။ သဲထဲေရသြန္ ငါ့ရဲ ့ တရားေတာ့ အျဖစ္မခံနိုင္ဘူး။မေဟာတာပဲေကာင္းတယ္။ ေဟာလည္း ပင္ပန္းမွာပဲ အဖတ္တင္မယ္။ ဒါ ဘုရားျဖစ္ခါစ ေတြးတဲ့ အေတြးပါ။ ဒီေတြးေနတာကို သဟမၸတိ ျဗဟၼာက သိတယ္။ ဘုရားရွင္ေတာ့ လူေတြ အေပၚမွာ ဒီလိုေတြးေနျပီဆိုတာ။

အဲဒါနဲ ့ အဲဒီျဗဟၼာၾကီးက အခ်ိဳ ့လူေတြက ဘုရား အေပ်ာ္အပါးနည္းၾကတာ ရွိပါ ေသးတယ္။ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းေနတဲ့သူေတြလည္း ရွိပါေသးတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားသာ တရားေဟာမယ္ဆိုရင္ သူတို ့ ျမတ္စြာဘုရား ေဟာတဲ့အတိုင္းက်င့္ျပီး တရားထူး ရနိုင္ပါတယ္။ မေဟာခဲ့လိုရွိရင္ေတာ့ သူတို ့အတြက္ မဟာ ဆံုးရံွဴးမႈၾကီးျဖစ္ပါလိမ့္မယ္-လို ့ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္တာမွ သံုးခါၾကီးမ်ားေတာင္ပါပဲလား။  ျမတ္စြာဘုရား သူေလွ်ာက္ထားပန္တာလည္း အေၾကာင္းတစ္ရပ္၊ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ဥာဏ္ေတာ္နဲ ့ၾကည့္ရွဳေတာ္လည္း အဲဒီတိုင္းဘဲေတြ ့ေတာ့- အင္း ဒီလိုဆို ငါတရားေဟာေတာ့မယ္။ မေသမယ့္တံခါးကို ဖြင့္ေပးေတာ့မယ္။(မငိုရမယ့္တံခါး၊မလြမ္းမေဆြးရမယ့္တံခါး)ကို ဖြင့္လိုက္ေတာ့မယ္။ တရားေဟာမယ္  ဆိုလိုတာပါ။ ဘယ္သူ ့ကို အရင္ေဟာရမလဲ စဥ္းစားေတာ္မူျပန္ပါတယ္။ ေလာကီအရာ ဆရာေတာ္စပ္ခဲ့ဘူးတဲ့ ရေသ့၂ ပါးကိုသြားေတြ ့တယ္။ေလာကမွာ လူေတြ အမ်ားၾကီးပါ ေဟာမယ္ဆိုရင္ ဘာလို ့သူတို ့ ကို စိတ္ထဲမွာေပၚတာလည္းဆိုေတာ့ ဆရာျဖစ္ခဲ့ဘူးတယ္၊ေက်းဇူးရွိခဲ့တယ္။ဒါ့ထက္ သူတို ့ရဲ ့ဥာဏ္ရည္ဥာဏ္ေသြးက တရားေတာ္နာရင္ ထိုးေဖာက္သိျမင္နိုင္ေလာက္ေအာင္ဥာဏ္ရည္ရွိေသြးရွိသူေတြ ျဖစ္တယ္။လူျပိန္းကိုေဟာလုိ ့ ဘာထူးမွာလဲ။က်ြဲပါးေစာင္းတီး၊ ႏြားပလာတာ ေကြ်း-သလုိျဖစ္မွာေပါ့။ အေရးၾကံဳလာရင္ အက်ိဳးရွိ၊မရွိကို ၾကည့္တတ္ရတယ္ဆိုတဲ့သေဘာေပါ့။ ေနာက္ထပ္စဥ္းစားေတာ္မူျပန္တယ္။ ဘယ္သူ ့ကို တရားေဟာရမလဲဆိုေတာ့-ပဥၥ၀ဂၢီ (၅)ဦးကိုေတြ ့ျမင္ပါတယ္။

လူေတြနားလည္ထားသလို ေျပာတာ ပါ။  (တကယ္တမ္းက ပဥၥ၀ဂၢီ-ဆိုရင္လံုေလာက္ျပီ၊ ပဥၥ-၅ပါး၊၀ဂီၢ-အုပ္စု။) သူတို ့က တရားက်င့္ေဖၚက်င့္ ဖက္လည္းျဖစ္၊တရားက်င့္တုန္းက လည္း ျမတ္စြာဘုရားကို လိုေလးေသးမရွိေအာင္ ျပဳစုထားၾကတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားနဲ ့သူတို ့အခ်င္းခ်င္း ကြဲသြားတာက- သူတို ့က ေခါင္းပါးနိုင္သမွ် ေခါင္းပါးေအာင္၊ကိုယ့္ကိုယ္ကို ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္တဲ့အထိ က်င့္တယ္။ တစ္ရက္မစားဘဲက်င့္၊ ၂ရက္မစားဘဲက်င့္။စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ သူတိုက က်င့္ေနရင္ ျပီးတာပဲ။မွန္တယ္ထင္လို ့ လုပ္ၾကတယ္။ရည္ရြယ္ခ်က္ကလည္း ေအးျငိမ္းမႈကို ရွာၾကတယ္။ အရွာလြဲမွန္း သူတို ့ကိုယ္ကို သူတို ့မသိ။ဘုရားလည္း သူတို ့နဲ ့အတူ အဲလို က်င့္ခဲ့ဘူးတယ္။ သူတို ့က ျမတ္စြာဘုရားကို သေဘာက်လို ့။လူမိုက္အားေပးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ လူမိုက္အလုပ္လုပ္ေနတာကိုမွ မသိ ၾကဘဲ။(မိုက္ေအာင္လုပ္ေနတာမဟုတ္ေပမယ့္ လူမိုက္အလုပ္လို ့အားမနာတမ္းေျပာရမွာပဲ။)ဘုရားကလည္း အစားေသာက္ကို မစားဘဲက်င့္ခဲ့တာလည္း ရွိခဲ့တယ္။ပါးစပ္၊ႏွာေခါင္းေတြက ေလမရႈဴပဲ ဘယ္လို ျဖစ္မယ္ဆိုတာကို အမ်ိဳးမ်ိဴးကို စမ္းသပ္ၾကည့္ခဲ့တယ္။လုပ္သမွ်အလုပ္ေတြက အလြဲေခ်ာ္ေတြ။ ၄ႏွစ္၅ ႏွစ္နဲ ့သေဘာမေပါက္ဘူး။ ဘုရားျဖစ္မည့္ဘ၀ေနာ္။ ၆ႏွစ္ေျမာက္မွာ သိသြားျပီ။ ငါ- ဒီနည္းမရရင္ ဟုိနည္း ေျပာင္းမယ္။ နဂိုရ္ကေလးဘ၀က အာနပါန-လုပ္ခဲ့တာေလး ျပန္အမွတ္ရသြားတယ္။ ပံုမွန္စားမယ္၊ပံုမွန္အိပ္မယ္။ပံုမွန္က်င့္မယ္။ ပံုမမွန္-လုပ္ခဲ့လို ့ဘာမွ မျဖစ္ခဲ့တာကို သေဘာေပါက္သြားတယ္။အဲဒါနဲ ့ ခြဲထြက္သြားခဲ့ၾကတာ။ပဥၥ၀ဂၢီ-ေတြက ဒီရဟန္းၾကီးကမၼ႒ာန္းလူထြက္ၾကီး- လို ့ စြပ္စြဲခံရတဲ့အထိေပါ့။ ဒီေနရာမွာ-ပံုမွန္အက်င့္နဲ ့ဘုရားတရားထူး ရခဲ့တာရယ္၊သူတို ့အခ်င္းခ်င္းဆက္စပ္ခဲ့ပံုေလးေတြုသိေစခ်င္လို ့ ေျပာလိုက္တာပါ။

အဲဒါနဲ ့ ျမတ္စြာဘုရားက-
ဓမၼစကၠံ ပ၀ေတၱတံု၊ ဂစၦာမိ ကာသိနံ ပုရံ။
အႏၶီဘူတသိၼ ံ ေလာကသိၼ ံ၊အာဟဥၦံ အမတဒုႏၵဳဘိ ံ။
ဆိုလိုတာက-
ကာသိတိုင္းရဲ ့ျမိဳ ့ေတာ္ကို သြားျပီး တရားစက္ၾကီး စတင္ကာနိုးေတာ့မယ္။ ေလာကလူေတြ အေမွာင္ထဲမွာ ေနသူေတြလို ျဖစ္တယ္၊ တရားစည္ကို ၾကားေအာင္ တီးပါေတာ့မယ္။ ထင္ရွားတာကို ေျပာတာပါ။ တကယ္တမ္းသြားမွာက အဲဒီျမိဳ ့ွက-ဗာရာဏသီ။ အိသိပတန မိဂါဒါ၀ုန္ေတာအုပ္-တဲ့။ခုေခတ္လူ
ေတြ ေျပာၾကသလိုေပါ့။ ဘယ္ကလဲဆိုရင္ ကိုယ့္ျမိဳ ့ကို ေျပာၾကတယ္။ ျပီးမွ အဲနားက ရြာ-ဆိုတာမ်ိဳးလို မွတ္ပါ။ ျမတ္စြာဘုရား ခရီးကို စတင္ႏွင္ခဲ့ပါတယ္။ေဗာဓိပင္နဲ ့ဂယာရြာၾကား ျမတ္စြာဘုရားနဲ ့ ဥပက ဆိုတဲ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္နဲ ့ေတြ ့တယ္။ ဘုရားမွန္းမသိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားကို သူ သိခ်င္တာေမးလိုက္တယ္။ တံုးတိၾကီး ေမးလို ့ကလည္းမေကာင္း။သူျမင္တာကိုလည္း တည့္တိုးေျပာလိုက္တယ္။ ဟာ-အာ၀ုေသာ-
သင္ရဲ ့ အိေျႏၵက တည္ၾကည္တယ္။အသားအေရ ကလည္းလွတယ္။ျဖဴစင္ေနတာပဲ။ သင္ဟာ ဘယ္သူ ့ဆီ  ရဟန္းျပဳခဲ့တာလဲ။သင္ရဲ ့ဆရာက ဘယ္သူလဲ။ဘယ္သူ ့တရားကိုႏွစ္သက္သလဲ-တဲ့။ ျမတ္စြာဘုရားက ငါမွာ ဘုရားဖို ့နည္းလမ္းေပးဆရာမရွိ။ လူျပည္နတ္ျပည္မွာ ငါနဲ ့တူသူလည္းမရွိ။ ငါက သမၼာသမၺဳဒၶ- စသျဖင့္ ေျပာခဲ့တယ္။ (အာ၀ုေသာ-ဆိုတာ သူငယ္ခ်င္းပံုစံမ်ိဳး။ရြယ္တူနဲ ့ငယ္သူတို ့ကို သံုးတဲ့ စကားျဖစ္တယ္။) ဒီေနရာမွာ သေဘာေပါက္လိုက္ပါ-တရားအလုပ္လုပ္
ရင္ လွပတယ္ေနာ္။ ေခ်ာေမာတယ္ေနာ္။ လွခ်င္ေခ်ာခ်င္သူမ်ား…….တရားကိုလက္မေႏွးသင့္)။ ဟုေပယ်ာပါ၀ုေသာ- အင္း ဟုတ္ေလာက္ပါတယ္ေလ- ေခါင္းေလး တဆတ္ဆတ္နဲ ့ ဆန္ ့က်င္ဘက္လမ္းကို သြားပါတယ္။

ဘုရားရွင္က သူ ့ကို တရားေဟာရင္ သေဘာေပါက္မွာမဟုတ္ဘူးဆိုတာသိေတာ္မူတယ္။ဒါနဲ ့ ပဥၥ၀ဂၢီတို ့ေနရာ ေရာက္လာပါတယ္။ သူတို ့အားလံုး  ဘုရားၾကြလာတာကို ျမင္ၾကတယ္၊ျမင္ၾကေပမယ့္ တီတိုးတီးတိုး ေျပာထားၾကတယ္။ အိုး- ရွိမခိုးၾကတမ္း၊ခရီးမၾကိဳၾကစတမ္း၊သပိတ္ေတြ အပိုသကၤန္းေတြကို မသယ္ၾကစမ္း။ ဒါေပမယ့္ တို ့ဆီလာတာဆိုေတာ့ ေနရာေလးေတာ့ ေပးမယ္၊သူထိုင္ခ်င္ရင္ ထိုင္လိမ့္မယ္-လို ့အခ်င္းခ်င္း ကတိတည္ၾကဖို ့ေျပာထားၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားရွင္က နီးထက္သထက္နီးလာျပီ။ သူတို ့ အခ်င္းခ်င္း ေျပာထားတဲ့ စကားကုိ အမွတ္မရေတာ့။ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ၾကမလဲေဟ့-လို ့ေတာင္ စကားေျပာခ်ိန္မရလိုက္။ သူတို ့ မလုပ္ၾက စတမ္းေဟ့-လို ့ေျပာထားတာေတြကို အားလံုး လုပ္တယ္။ဒါ့ျပင္ မေနနိုင္ၾကလြန္းလို ့ေျခေဆးေရ ၊ ေျခေဆးခံု၊ ပြတ္တိုက္စရာေတြပါ လိုေလးေသးမရွိ လုပ္ၾကပါေလေရာ။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားကို တရား ထူးရတာကို သူတို ့သေဘာမေပါက္ေသး။ ျမတ္စြာဘုရားကို အာ၀ုေသာ- လို ့ဘဲ အခ်င္းခ်င္း အေနထားလိုေျပာဆိုၾကတယ္။  ျမတ္စြာဘုရားက-အရဟံ တထာဂေတာ သမၼာသမၺဳဒၶ ျဖစ္ျပီ။ အာ၀ုေသာ-လို ့ မေခၚနဲ ့ေတာ့။ ေျပာတာကိုလည္း နားေထာင္ပါဦး၊ငါဘုရား အမတ-တရားကို သင္တို ့ကို ေဟာမလို ့။ သင္တို ့ ငါဘုရား ေျပာတဲ့အတိုင္းသာက်င့္။ေသခ်ာေပါက္ ေျပာရဲတယ္။ ေနာက္ဘ၀ မဟုတ္ ဒီဘ၀ကို တရားထူးမယ္။ ဒါေပမယ့္ – သူတို ့ကို ဘယ္လိုေျပာေျပာ မရ။သူတို ့နားလည္ထားတာက ျမတ္စြာဘုရားကို -ဘာတဲ့-ကမၼ႒ာန္းလူထြက္။ ေျပာခ်က္က ၾကည့္အံုး။ တရားေဟာမယ့္ ဘုရား မိုလို ့သာ။ (ပုထုဇဥ္ အေတြးမ်ိဳးေတြးၾကည့္ပါ)။  တရားက်င့္တံုးကေတာင္ ဘာမွ မရတာ၊ခုတရားရတယ္ ဆိုတာ ျဖစ္နိုင္ပါ့မလား ဆိုေတာ့ ၀ိစိကိစၦာ-ေခၚ သံသယ အပိုင္းအစမ်ားနဲ ့။ လူေတြရဲ ့သေဘာ သဘာ၀လား၊ အဲလိုမ်ိဳး လူေတြ မလုပ္နိုင္တာ လုပ္ျပရင္၊ မဟုတ္ကို အဟုတ္ထင္သြားတတ္ၾကတယ္။ အမွန္အမွားကို ေသခ်ာ သေဘာမေပါက္ေသးရင္ ျဖစ္တတ္တဲ့ သေဘာလို ့ပဲ ေျပာေလရမလား။ ခုၾကည့္ေလ- သူတို ့ ေတာ္ေတာ္ နားခ်ခက္ေနတယ္။သံုးၾကိမ္ေျမာက္က်မွ ျမတ္စြာဘုရားေျပာ စကား ကိုနားေထာင္တယ္။နားေထာင္တာကလည္း အဆံုးစြန္စကားေျပာလိုက္လို ့သာေပါ့။ သင္တို ့ကို နဂိုရ္က ဒါမ်ိဳး ေျပာဘူးလား-တဲ့။ သူတို ့က-မေျပာဘူးပါဘုရား- ေပါ့။ဒီလို နဲ ့ သူတို ့ ဆီက သေဘာက္သြားျပီသလိုက္တာနဲ ့ပဲ ေဟာေတာ့မယ္ ဆိုျပီး ဓမၼစၾကာကို စတင္ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
ကဲ နိဒါန္းေရးတာနဲ ့ရွည္သြားျပီ။ဒီ လို စခဲ့တာကိုလည္း သိေစခ်င္တယ္။သင္ခန္းစာေတြ မသိေသးသူ ေတြလည္းရွိမယ္။ အထူးသျဖင့္ လူပုဂၢိဳလ္ေတြေပါ့။သာသနာ့၀န္ထမ္း အမ်ား စုက သိျပီးသားပါ။တရားေတာ္ ရဲ ့ အက်ဥ္းခ်ဳပ္က-
ပဗၺဇိတ-မ်ားဟာ-
၁။အေပ်ာ္ပါးေရွာင္ကိုၾကရမည္။
၂။အက်င့္မွားကိုေရွာင္ၾကမည္။
၃။လမ္းမွန္ကိုေလွ်ာက္ၾကရမည္။-ဆိ
ုတာပါပဲ။
ပါဠိကေတာ့-  ပဗၺဇိတ-မ်ား ဆိုတာဟာ ဒီေနရာမွာ အဓိက ကေတာ့ ပဥၥ၀ဂီၢ တို ့ကို ေဟာတာျဖစ္လို ့
ရေသ့မ်ားကို ဆိုခ်င္ဆို၊ ဆိုလို ့ ရနိုင္ရဲ ့။ အျခားေနရာမွာေတာ့ ရွင္၊ရဟန္းမ်ားကို ပဗၺဇိတ-သံုးတာလည္း ရွိပါတယ္။ ဒီလိုဆိုရင္ ဒီတရားဟာ လူအမ်ားအတြက္ မဆိုင္ ထင္စရာရွိျပန္ေရာ။ဟုတ္တယ္ဟုတ္။ ေျပာစရာ
ရွိတာကို လူအမ်ားစု နားလည္ေအာင္ေျပာရရင္ေတာ့-ပဗၺဇိတ-ဆိုတာက စိတ္ရွဳပ္စိတ္ေထြး ေတြကို ေျဖရွင္း ေနသူမ်ိဳးကို ေခၚပါတယ္။ လူဆိုရင္ အဂါရိယ ပဗၺဇိတ။(လူ ့ေဘာင္က ပဗၺဇိတ) ရွင္ရဟန္းဆိုရင္- အနဂါရိယ (အိမ္ယာ
မရွိ ပဗၺဇိတ-) လို ့ ေျပာရင္ အျခားက်မ္းဂန္တို ့အလို ေျပာ ဆုိလို ့ရပါတယ္။ ဒီေလာက္ဆို ရိုးတိုးရိပ္တိပ္မဟုတ္ အေတာ္သေဘာေပါက္မယ္လို ့ထင္မိရဲ ့။

၁။အေပ်ာ္ပါးကို ေရွာင္ၾကရမည္။
သာသနာ့၀န္ထမ္းမ်ားဟာ အေပ်ာ္ပါး ေရွာင္ကို မျဖစ္မေန ေရွာင္ရပါမည္။
အေၾကာင္းျပခ်က္ ငါးခု ေတြ ့ရတယ္။၁။ဟီေနာ-တဲ့။ျမင့္ျမတ္တဲ့ ရဟန္းဘ၀နိုင္တဲ့ ဓမၼပီတိ နဲ ့စာရင္
ဒီေပ်ာ္ပါးမႈေတြဟာသိပ္ေပ်ာ္စရာ
မေကာင္းလွပါဘူး။ခဏေပ်ာ္ရယ္ပါ။တကယ္အေပ်ာ္စစ္မွ မဟုတ္ဘဲ။ ဒါေၾကာင့္ အေပ်ာ္ပါးဟာ ဓမၼနဲ ့ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဟီန-နိမ့္ပါတယ္။ ၂။ဂါေမၼာ-ရြာသူရြာသား ျမိဳ ့သူျမိဳ့သားေတြရဲ ့ အက်င့္ေတြ ျဖစ္တယ္။သူတို ့လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ ျဖစ္တယ္။ ၃။ေပါထုဇၨနိေကာ-ပုထုဇဥ္ လူသားေတြ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ အလုပ္။ဆိုလိုတာက စိတ္ရႈပ္ေထြးမ်ားသူေတြရဲ ့အလုပ္ဆိုရင္ မမွားေလာက္ပါဘူး။၄။အနရိေယာ-အရိယာ
သူေတာ္ေကာင္းမ်ားရဲ ့အလုပ္မဟုတ္။ စိတ္ကို ေျဖရွင္းသူတို ့ရဲ ့အလုပ္မဟုတ္ဘူးေပါ့။ ၅။အနတၳသံဟိေတာ- စိတ္ကို ေျဖရွင္းတဲ့ေနရာ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းမည့္ အလုပ္မဟုတ္ဘူး။
ဒီလိုဆိုရင္ လူေတြအတြက္ ခက္ေတာ့မွာဘဲ။အဆိုေတာ္ေတြ မ်က္လံုးျပဴးမယ္၊ပန္းျခံပိုင္တဲ့ အစိုးရေတြ မ်က္ခံုး လႈပ္ေတာ့မွာဘဲ။ လူေတြအတြက္ေတာ့ အေပ်ာ္ပါးမၾကဴးနဲ ့ဆိုတာကို သတိေပးထားတာ သုတၱန္ေတြမွာ ရွိပါတယ္။ေပ်ာ္ခ်င္ေပ်ာ္ပါ။စိတ္ဖိစီးမႈ ပန္းျခံမွာလည္း ေျဖခ်င္ေျဖေပါ့။ ရွိဳးပြဲမ်ိဳး လည္းၾကည့္ေပါ့။ လြန္လြန္း ေအာင္ ေတာ့ အေပ်ာ္မလိုက္စားနဲ ့ေပါ့။ လြန္လြန္းတာကို စာအလို အႏၱ- အစြန္းေရာက္တယ္လို ့ေခၚတယ္။အစြန္း မေရာက္တဲ့ အေပ်ာ္အပါး ကို ထိန္းခ်င္ရင္ေတာ့ ၅ပါးသီလကို လံုျခံဳေအာင္ ထိန္းေပါ့။အဲဒီထဲမွာ ရိွဴးပြဲမပါ။ ပန္းျခံမသြားရ မပါဘူး။သာသနာ့ေဘာင္ကို သာ အတင္းအၾကပ္ေျပာထားတာပါ။ အဓိက ရည္မွန္းအလုပ္နဲ ့
ျပဒါးတစ္လမ္း၊သံတစ္လမ္းျဖစ္ေနလိ
ု ့ပါဘဲ။

၂။အက်င့္မွားကိုေရွာင္ၾကမည္။
အက်င့္မွားကိုေတာ့ ရဟန္းရွင္လူ မည္သူမဆို သတိ အေတာ္ထားသင့္ပါတယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ သံုးခုေတြ ့ပါတယ္။ ၁။ဒုေကၡာ- ဆင္းရဲလို ့တဲ့။ ဟုတ္တယ္။အက်င့္မွားကို က်င့္သူေလာက္ဆိုးတာမရွိဘူး။ ျပာ
သာျပာျပီး ဖြဲမထြက္ဆိုတာမ်ိဳးဘဲ။ေနာက္ျမန္မာစကားပံု တစ္မ်ိဳးနဲ ့ေျပာရရင္ ပိုးသာကုန္ ေမာင္ပုံ ေစာင္းမတတ္-တဲ့။ခု ကိုယ့္ဖာသာေတာ့ ကိုယ့္မွားေန တယ္လို ့ ဘယ္သူမွ ထင္လိမ့္မည္ မဟုတ္။မွန္တယ္ထင္လို ့လုပ္၊ စြတ္လုပ္၊ဇြတ္လုပ္ေနျခင္းဘဲ ျဖစ္တယ္။အက်င့္မွားေတြ ဘာေတြမွားေနၾကသလဲ။နဲနဲေတာ့ ေထာက္ျပမယ့္ သင့္မယ္ထင္တယ္။ ခု ျမန္မာတစ္၀ွမ္း ရမ္းသမ္းျပီး ယံုေနၾကတာ ေဗဒင္၊နတ္ကေတာ္။ဟုတ္လိမ့္နိုးန္ိုးနဲ ့ ၂လံုး အကြက္ တစ္ရာ လူအေယာက္တစ္ရာ ဂဏန္းတစ္မ်ိဳးစီေပးတာမ်ိုးကို ေပါက္သည့္သူမွယံုတာမ်ိဳး။၃လံုး ဂဏန္း အကြက္ ၁၀၀၀ကို လူတစ္ေထာင္ ဂဏန္းတစ္မ်ိဳးစီ ေပးတာမ်ိဳးကို ေပါက္သည့္သူမွာယံုတာမ်ိဳး။ ဒီစကားေတြက တရားေဟာ ဘုန္းၾကီးေတြလည္း ေျပာတာမ်ားလွျပီ။နားမ၀င္။ အေဆာင္ေကာင္းရင္ စာေမးပြဲေအာင္မယ္ ဆုိျပီး
အေဆာင္လုပ္တာမ်ိဳး။တစ္ခုခ်င္းေျ
ပာရင္ ျပီးနိုင္မွာကိုမဟုတ္ဘူး။ ရွိေသးတယ္ ရြတ္တာ ဖတ္တာက်
ပ႒ာန္းကို အိမ္ေတြမွာ မရြတ္ေကာင္းဘူး၊ ဒါ့ျပင္ အမ်ိဴးသမီးေတြလည္း ပ႒ာန္းမရြတ္ေကာင္းဘူး။ငရဲၾကိး
တယ္။
ဘယ္လို ပါးစပ္ေပါက္ကမ်ား ေျပာလိုက္သလဲ မသိပါဘူး။ ျပီးေတာ့ရွိေသးတယ္ ရိပ္သာအခ်င္းခ်င္း ကိုယ့္ရိပ္သာ က ေကာင္းတယ္၊သူ ့ရိပ္သာက ဘယ္လို ညာလို။ျမတ္စြာဘုရား တရားေတာ္အတိုင္း မဟုတ္ဘဲ ေသြဖီေနတဲ့ အက်င့္မွန္သမွ် ဟာ ဆင္းရဲတာပဲ။ ျမတ္စြာဘုရား ဒါေတြသိလို ့ ေဟာထားတာရွိတာပဲ။ စီးပါြးျဖစ္ခ်င္ရင္ အလုပ္လုပ္ၾကိဳးစား၊စုေဆာင္း၊ေခြ
်တာ။အေပါင္းသင္းေကာင္း ဆိုတဲ့ လုပ္တတ္ကိုင္တတ္ရွာေပါ့။ ပ႒ာန္း အမ်ိဳးသမီးမ်ား ရြတ္ဆိုမႈနဲ ့ ပတ္သက္လို ့ သူငယ္ခ်င္း အမ်ိဳးသမီးၾကီး တစ္ဦးက ေျပာဘူးတယ္။ ပ႒ာန္းရြတ္ရင္ ရုပ္လွလို ့ တဲ့။ကဲ….။သူက ေတာ့ ရြတ္ေကာင္းတယ္ လို ့ ခံယူယံုမဟုတ္ဘူး၊လွေတာင္လွ ပါသတဲ့။ အဓိက ပ႒ာန္းရြတ္ေတာ့ စိတ္ၾကည္လင္။စိတ္ၾကည္လင္ေတာ့ ရုပ္ၾကည္လင္တဲ့ သေဘာပါေနာ္။ ဘုရားကေတာ့ ပ႒ာန္းရြတ္ၾကေဟ့…ရုပ္လွတယ္လို ့လည္း မေျပာပါဘူး။(စမ္းၾကည့္ေပါ့ ထူးတာ ရွိမွာပါ)။ ကိုယ္လုပ္သလို မျဖစ္တဲ့အခါ ငါလုပ္တာ ေကာင္းတာေတြခ်ည္း လုပ္ရဲ ့သားနဲ ့ မဟုတ္တဲ့ ဟာေတြခ်ည္း ျဖစ္ေနရတယ္- ဆိုတာလည္း ေတြ ့ဖူးတဲ့သူေတြ ရွိပါလိမ့္မယ္။ ဒါလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေကာင္းတာလုပ္ ရင္ ေကာင္းတဲ့ အက်ိဳး ခံစားရတယ္။မေကာင္းတာလုပ္ရင္ မေကာင္းတဲ ့အက်ိဳးခံစားရတယ္- ဒါဟာ ကမၼနိယာမ-လို ့အားလံုးသိထားၾကတယ္။ စိုက္လိုက္မ်ိဳးေစ့ရဲ ့ အသီး ခံစားၾကရမွာပဲ။သို ့ေပမယ့္- ခုလုပ္လို ့ ခု အကုန္လံုး အက်ိဳးေပးမယ္လို ့ မဆိုလိုဘူးေလ။ ခု အပင္စိုက္ ခု အသီးစားမွ မဟုတ္ဘဲ။ ပိုးကိုက္လို ့ ေသသြားတာလည္း ရွိမယ္။ စိုက္လိုက္တဲ ့ မ်ိဴးေစ့ တိုင္း အကုန္ ေပါက္ရိုးလား။(နဲနဲေလး ဒီေနရမွာ ဆက္မဖတ္ေသးပဲ စဥ္းစား လိုက္ပါဦး)။ အဲလိုပါဘဲ- အခ်ိန္တန္လို ့ အက်ိဳးသင့္ အေၾကာင္း သင့္ရင္ ျဖစ္လာမွာပါ။ကံ-ဟာ ဆန္းၾကယ္တယ္။ဒါေၾကာင့္လည္း ကံအက်ိဳးေပးမႈေတြကို မၾကံစည္မေတြးေတာနဲ ့၊ လြန္လြန္ကဲကဲ စဥ္းစား ပါမ်ားရင္ ေခ်ာင္တတ္တယ္။လြင့္သြားတတ္တယ္-လို ့ေျပာေဟာထားတာရွိပါတယ္။ဒါေတြ မသိေတာ့ ဒုေကၡာ-ေပါ့။၂။အနရိေယာ-၃။အနတၳသံဟိေတာ။ အေပၚကလိုမ်ိဳးမွတ္လိုက္ပါ။ အထူးသတိထား ရမွာက-ကုန္ရံွဴး-တစ္ေခါက္၊အိမ္ေထာင္က်မွား- တစ္ဘ၀။ ဆရာမွားရင္ တစ္သံသရာလံုးေမွာက္မယ္။
ဆက္ေလ-(ဂဏန္းေပးဆရာထံသြားရင္ တစ္သက္တာစုထားတာေျပာင္မယ္။) ဒီေနရာမွာ ခုေခတ္လူမ်ား မွားတတ္တဲ့ သဘာ၀ ေတြကို မမွားေအာင္ ကိုယ္နားလည္သလို ေျပာျပတာပါ။

၃။လမ္းမွန္ကို ေလွ်ာက္ၾကရမည္။
လမ္းမွန္ကို ေလွ်ာက္တတ္ဖို ့ အေရးၾကီးတယ္။ျမတ္စြာဘုရား လမ္းမွန္ကို မဇၥ်ိမ ပဋိပါဒါ-လို ့ ေဟာထားပါတယ္။အဲဒါက လူအမ်ားသိေန ရေနတာပါပဲ။
၁။သမၼာဒိ႒ိ ၂။သမၼာသကၤေပၸါ ၃။သမၼာ၀ါစာ ၄။ သမၼာကမၼေႏၱာ ၅။သမၼာအာဇီေ၀ါ ၆။သမၼာ၀ါယာေမာ ၇။သမၼာသတိ။၈။သမၼာသမာဓိ- အမ်ားစု ရျပီးသားမို ့ ပါဠိ လိုေရးခ်လိုက္တာပါ။

၁။သမၼာဒိ႒ိ-အမွန္ျမင္ပါ။အမွန္နားလည္တာ။ အၾကမ္းဖ်င္း ေကာင္းတာဆိုးတာလုပ္တာေတြဟာ ကိုယ့္အထံ
ျပန္လာမယ္ဆိုေတာေလာက္ေတာ့ သေဘာေပါက္ထားေပါ့။ ဒါ့ထက္ျမင့္တဲ့နားလည္မႈကေတာ့ သစၥာတရားကို သိျမင္နားလည္ရမွာပါ။

၂။သမၼာသကၤေပၸါ-မွန္တဲ့အေတြးေခၚမ်ိဳးေတြးပါ။ကိုယ္လုပ္တာေျပာတာမွန္သမွ် သူမ်ားကို မထိခိုက္ေစဘဲ အက်ိဳးရွိေအာင္လုပ္မယ္လို ့ ေတြးပါ။ဒါ့ထက္ျမင့္တဲ့အေတြးကေတာ့ ကာမဂုဏ္အာရံု ေတြကထြက္ေျမာက္ဖို ့၊ေမတၱာကို ရန္သူမိတ္ေဆြ မခြဲျခားဘဲထားနိုင္သည့္အထိအေတြး၊ သူတစ္ပါးကို စိတ္နဲ ့ေတာင္မပစ္မွားမိေစဖို ့။

၃။သမၼာ၀ါစာ-စကားမွန္ကုိ ေျပာပါ။လိမ္ညာေျပာျခင္း၊နားမခံသာတဲ့စကားေျပာျခင္း၊ေျပာင္ေလွာက္ပ်က္ရယ္
ျပဳျခင္းမ်ားကို ေရွာင္လိုက္ရင္စကားေတြက မွန္သြားမွာပါ။ပိယ၀ါစာ ခ်ိဳသာတဲ့စကား၊ကိုယ္ေျပာလိုက္တဲ
အက်ိဳး ရွိမည့္စကားဟာ သူတစ္ပါး ဟဒယဂၤမ-ႏွလံုးသားစြဲေအာင္ေျပာဆိုလိုက္ပါ။

၄။ သမၼာကမၼေႏၱာ-မွန္တဲ့အလုပ္ကုိ လုပ္ပါ။ ကိုယ့္အတြက္ဘဲလုပ္လုပ္ သူမ်ားအတြက္ဘဲလုပ္လုပ္ လုပ္တဲ့ ေနရာမွာ အက်ိဳးရွိတဲ့ အလုပ္ကို မိမိခႏၶာကိုယ္ကို အသံုးျပဳပါ။ဥပမာေျပာရရင္ ဘုရားပန္းလဲ၊ ဆြမ္းေတာ္ကပ္ျခင္း မ်ိဳးေတြေပါ့။

၅။သမၼာအာဇီေ၀ါ- မွန္ကန္တဲ့အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျပဳတာပါ။သမၼာအာဇီက်က် လုပ္ကိုင္ပါ။သူတစ္ပါးမ်က္ရည္ က်မည့္အလုပ္မ်ိဳးေတြ။ပတ္၀န္းက်င္ဒုကၡေပးမည့္ အလုပ္မ်ိဳးေတြေရွာင္ပါ။

၆။သမၼာ၀ါယာေမာ-မွန္ကန္တဲ့လံု ့လရွိပါ။ေကာင္းတာလုပ္တာမွန္သမွ် ၀ီရိယရွိပါ။စီးပါြးေရးေရး ျဖစ္ျဖစ္၊ တရားအားထုတ္ရာျဖစ္ျဖစ္ တက္ၾကြေနပါေစ။ကုသိုလ္နယ္ပယ္မွာ မလုပ္ဖူးကုသိုလ္ကို လုပ္ဖူးေအာင္လုပ္၊ လုပ္ဖူးကုသလုိလ္ကို ထပ္တိုးလုပ္။အကုသိုလ္နယ္ပယ္ မလုပ္ဖူးတဲ့ အကုသိုလ္ ကို မလုပ္မိေစနဲ ့၊လုပ္ေနဆဲ အကုသိုလ္ကိုလည္း ရပ္တန္းက ရပ္လိုက္ေတာ့။အျခားအလားတူ အကုသိုလ္လည္း အျဖစ္မခံနဲ ့။ဒါကလည္း မွန္ကန္တဲ့ ၾကိဳးစားျခင္းပဲ။

၇။သမၼာသတိ-မွန္ေသာသတိ ထားပါ။ သတိ ဆိုတာ အမွတ္ရေနျခင္းပါ။ေကာင္းတဲ့အလုပ္၊ လုပ္ေနက် လုပ္ငန္း ကိစၥအ၀၀ နဲ ့ လုပ္ေနက် ကုသိုလ္ေတြ မပ်က္မကြက္ လုပ္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ပါ။
(သတိဆိုမွ ေတာ့ မေကာင္းတာရွိေသးလို ့လား စဥ္းစားရွိတယ္။မေကာင္းတာေတြခ်ည္
း အမွတ္ရေနရင္
မိစၦာသတိ-လို ့ေခၚပါတယ္။)

၈။သမၼာသမာဓိ- မွန္ကန္တဲ့ စူးစိုက္မႈမ်ိဴးထားပါ။တစိုက္မတ္မတ္လုပ္ပါ။စူးစိုက္တာကလည္း မွန္တဲ့အလုပ္ေတြ ျဖစ္ဖို ့လိုပါတယ္။စီးပြါးေရးအတြက္ လုပ္ငန္းခြင္အတြက္တစ္စိုက္မတ္မတ္လုပ္ရမယ္၊ အဲလိုမဟုတ္ဘဲ -ဥပမာ-ဂိမ္းေဆာ့တာမ်ိဳးေတြ။သူလည္းစူးစိုက္ရတာပဲ။ဖဲရိုက္တာ၊ငါးမ်ားတာလည္း စူးစိုက္တာပဲ။မိစၦာသမာဓိ- လိုေခၚတယ္။ကုသိုလ္နယ္ပယ္မွာေတာ့ စ်ာန္ရတဲ့ အထိ စူးစူးစိုက္စိုက္ လုပ္ရမွာေပါ့။
ကဲဗ်ာ-ရွစ္ပါးစလံုးကေတာ့ ျပီးသြားျပီ၊မရွင္းေသးရင္ ခဏခဏ ဖတ္သင့္ပါတယ္။အနည္းဆံုး ကိုယ္နဲ့ ဆက္စပ္ပတ္သက္သူေတြ ကို အၾကမ္းစား ေျပာနိုင္တဲ့ အထိေပါ့။ကိုယ္တိုင္လည္း တကယ္က်င့္ပါ။
ျမတ္စြာဘုရားက အာမခံထားပါတယ္။ ဒီလမ္းေလွ်ာက္ရင္ ဒီခရီးေပါက္မယ္ဆိုတာေလ။

စကၡဳကရဏီ- အျမင္ရွင္သြားမယ္၊ဥာဏကရဏီ-အသိရွင္းသြားမယ္၊ဥပသမာယ-ိတ္အပူရွဳတ္ေတြ ေျပေအးရွင္းသြားမယ္။ အဘိညာယ-ထူးထူးျခားျခားသိမယ္။သေမၺာဓာယ-ေဖါက္ထြင္းသိမယ္။ နိဗၺာနာယ-ျငိမ္းေအးရာအစစ္ရဖို ့ျဖစ္တယ္။
အဲဒီေနာက္ သစၥာ(၄)ပါးတရားကုိ ဆက္လက္ေဟာေတာ္မူပါတယ္။ တရားေတာ္အဆံုးမွာ
အရွင္ေကာ႑ည (အရွင္ကြန္းဒင္ည) ဓမၼစကၡဳ- တရားမ်က္စိ ေပါက္လာတယ္။တရားထူးရတယ္၊ ေသာတာပန္ ျဖစ္တယ္။ ယံ ကိဥၥိ သမုဒယ ဓမၼံ၊သဗၺံ တံ နိေရာဓဓမၼံ-ျဖစ္ခဲ့တာအားလံုးဟာ ပ်က္ရမည့္သေဘာရွိပါလား-ဆိုတာ သေဘာေပါက္ရွင္းလင္းသြားခဲ့တယ္။
(ေသာတာပန္မျဖစ္ေသးသမ်ွ သညာသိ- စိတ္က သိသလိုရွိေနတာ၊ တကယ္သိမည္မထင္၊ပါးစပ္
ကသာ ေျပာနိုင္မွာျဖစ္္ပါတယ္။)
တရားေတာ္ျပီးသြားတာနဲ ့ ဘုမၼာေဒ၀ါ-လို ့ဆိုတဲ့ ဘုမၼစို၀္း နတ္ေတြကစျပီး – စတုမဟာရာဇ္၊တာ၀တိ ံသာ၊
ယာမာ၊တုသိတာ၊နိမၼၼာနရတိ၊ပရနိမိၼ
တ၀သ၀တၱိ၊ျဗဟၼာဘုံတိုင္ေအာင္ တစ္ဆင့္တစ္ဆင့္ ေျပာၾကားသြားတာ
ေလာကဓာတ္ၾကီးတစ္ခုလံုး တစ္ခဏခ်င္းသိမ့္သိမ့္တုန္သြားတာ
ပဲ။ပါးစပ္ကလည္း ေျပာေျပာဆိုဆိုနဲ ့.”.ျမတ္စြာဘုရား ဗာရာဏသီ အိသိပတန မိဂဒါ၀ုန္ေတာမွာ တရားဦးကို ေဟာတာ ၊ဘယ္လိုရဟန္းမ်ိဳး ပုဏၰားမ်ိဳး နတ္မ်ိဳး မာရမ်ိဳး ၊ျဗဟၼာမ်ိဳးေတြ…အို. စကားကုန္ေျပာရရင္ ဘယ္သူမွ  ဒီလိုမေဟာနိုင္ဘူး-”တဲ့။
ေလာကဓာတ္တစ္ေသာင္းကလည္း နတ္ေတြျဗဟၼာေတြ အေရာင္ထက္သာလြန္ေအာင္ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုုး လင္းထိန္ေတာက္ပတဲ ့အစားထိုးေျပာမရတဲ့ အေရာင္ေတြ ထြက္ေပၚလာခဲ့တယ္။ ေကာင္းျခီးေပးပံုက လည္း ေျမငလ်င္လည္းလုပ္တာေပါ့ေလ။ဟိုယိ
မ္းဒီယိမ္း။မည့္သူ ့ကိုမွေပးတဲ့ ငလ်င္မ်ိဳးမဟုတ္ပါဘူး။သက္မဲ့ကေတာင္ မေနဘူးဆိုတာ သက္ေသထူလိုက္တာ။အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ဘုရားရွင္က အညာသိ ၀တ ေဘာ ေကာ႑ေညာ၊ အညာသိ ၀တ ေဘာ ေကာ႑ေညာ-
ေကာ႑ညေတာ့ တရားထူးသိသြားျပီ၊ ေကာ႑ညေတာ့ တရားထူးရသြားျပီ လို အနီးရွိသူအေပါင္း သိေအာင္ ပီတိျဖစ္ျပီး ေျပာေတာ္မူလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီလို ေသာတာပန္ျဖစ္ျပီးေနာက္ ရွင္၊ရဟန္းအျဖစ္ကို
ေတာင္းခံပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရားက ဧဟိ ဘိကၡဳ-ရဟန္း လာေလာ့-ဆိုလိုက္တာနဲ  ၀ါေတာ္(၆၀)ရ
မေထရ္ၾကိးအလား ခန္ ့ညားေသာ ရဟန္းျဖစ္ကို ရခဲ့ပါတယ္။သပိတ္ပရိကၡရာ အျပည့္စံုနဲ ့ေပါ့။(မူလစာထဲမွာ ရဟန္းျဖစ္သြားတယ္-ဟု ပါတယ္၊ အဖြင့္က်မ္းက်မ္းမ်ားအလို သိေစဖို ့အတြက္ ၀ါေတာ္၆၀၊ပရိကၡရာအျပည့္စံုလို ေျပာတာပါ။)ထို ့ေနာက္ -
သြာကၡာေတာ ဓေမၼာ၊စရ ျဗဟၼစရိယံ သမၼာဒုကၡႆ အႏၱကိရိယာယ-တရားေတြကို ေကာင္းေကာင္း
ေဟာထားပါတယ္။ျမတ္တဲ့ အက်င့္ကို ဒုကၡ ဆံုးတဲ့ အထိ က်င့္ပါ။က်န္ရဟန္းေတာ္မ်ားလည္း ဆက္လက္
တရားေဟာေတာ္မူပါတယ္။ေသာတာပန္ျ
ဖစ္သြားၾကပါတယ္။ သူတို ့ကို က်ေတာ့ အမ်ားမို လို ့ ဧထ ဘိကၡေ၀ါ-ရဟန္းတို ့လာၾကေလာ- (အမ်ားျဖစ္လို ့ပါဠိေျပာင္းသြားတာ) ေခၚေတာ္မူျပီး ရဟန္းေတာ္ ၅ပါး စေပၚခဲ့ပါတယ္။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ေတာ့ ဓမၼစၾကာအေၾကာင္း သိၾကလိမ့္မယ္လို ့ထင္ရဲ ့။ မေရးဘဲ ခ်န္ထားခဲ့တဲ့ သစၥာပိုင္းမွာ
သစၥာတရားေတာ္မ်ား   မ်ားစြာ မ်ားစြာရွိေနပါတယ္။ ေခါင္းစဥ္က လိုရင္းအက်ဥ္းခ်ဳပ္ျဖစ္တယ္ ေရွာင္ဖို ့၂ခ်က္နဲ ့
ေလွ်ာက္ဖို ့ လမ္း၁ခ်က္ဦးတည္ထားတယ္။ အလြတ္ရထားျပီးေသာ လူမ်ားသိရွိေစရန္နဲ ့ မရေသးသူမ်ားလည္း
ဒီသုတ္ေတာ္ဟာ ပြဲဦးတရားေတာ္ ထိေရာက္မႈရွိေသာတရားေတာ္ျဖစ္ပါေၾကာင္း ရည္ရြယ္ပါတယ္။
မွတ္ခ်က္။ ။ဤတရားကို ၀ါဆိုလျပည့္ေန ့ေန ့ဆြမ္း ဆက္ကပ္လႈဴဒါန္းေသာ- ဂ်ာမနီနိုင္ငံ၊ဖရိုက္ဇင္းျမိဳ ့၊ ေဒါက္တာ စိုင္းလံုးေက်ာက္၊ေဒၚခင္သန္းျမ တို ့၏ ေနအိမ္တြင္လည္းေကာင္း၊ ညခ်မ္းအခါ-ျမဴးနစ္ျမိဳ ့ ဂ်ာမနီနိုင္ငံ သူ နိုင္ငံသား လူမ်ားအား လည္းေကာင္း ေဟာခဲ့ပါသည္။ ၄င္းတရားကို ျပန္လည္ မြန္းမံ ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အရွင္ေတေဇာဘာသ(ျမင္းျခံ)
သုဒၶံ အတၱာနံ ပရိဟႏၱဳ
(မိမိစိတ္ကို ျဖဴစင္ေအာင္ထားနိုင္ၾကပါေစ

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ေမာင္သိရီ on Friday, 13 July 2012
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

“ပညာေရးဆုိတာ ဧကရာဇ္ႀကီး ျဖစ္ဖုိ႔၊
တရားသူၾကီး ျဖစ္ဖုိ႔မဟုတ္ပါ။
ျပည္သူျပည္သားေကာင္း ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးျခင္း” ပါတဲ့။
အေတြးအေခၚပညာရွင္ၾကီး“ရူးဆုိး” (Rousseau) ရဲ႕ ပညာေရးနဲ႔ ဆုိင္တဲ့ အဆုိအမိန္႔ပါ။ သူ႔အဆုိဟာ ယေန႔အထိ မွန္ကန္ေနဆဲပါ။ သူ႔အဆုိကုိ ဘာထရန္ရပ္ဆဲလ္က“လူဆန္တဲ့ လူသားေမြးထုတ္ျခင္း” တဲ့။

ပညာေရးရဲ႕ ေနာက္ဆံုးရလဒ္က....
ေကာင္းမႈ (ဓမၼ) နဲ႔ မေကာင္းမႈ (အဓမၼ) တုိ႔ကုိ ေ၀ဖန္ ဆန္းစစ္နုိင္စြမ္းရွိျပီး အမွန္တရားကုိ သစၥာခံတဲ့ ဘက္ေတာ္သား ျဖစ္လာကာ ေလာက ေကာင္းက်ဳိး စြမ္းစြမ္းတမံ သယ္ပုိးနုိင္သူ ျဖစ္လာျခင္းပါပဲ၊ အဲဒါမွ ျပည္သူ႔သားေကာင္း (good citizen) ပါ။
နုိင္ငံသားေကာင္း၊ ျပည္သူ႔သားေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာဖုိ႔အတြက္ ျပည္သူျပည္သားေကာင္း တစ္ေယာက္ ရဲ႕ အခြင့္အေရး၊ တာ၀န္နဲ႔ ၀တၱရား၊ ေလးစားလုိက္နာရမယ့္ စည္းကမ္းေတြက ဘာေတြလဲ။

အဲဒါေတြ သိေအာင္၊ ျပီးေတာ့ ေလးစားကာ လုိက္နာက်င့္သံုးေအာင္ ဘယ္လုိလုပ္မွာလဲ...?

** ျပည္သူျပည္သားေကာင္းဆုိတာ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အတြက္ မဟုတ္ပါ။ နုိင္ငံအတြင္းရွိ ဆူၾကံဳနိမ့္ျမင့္ နုိင္ငံသား အားလံုး အတြက္ပါ။**

ျပည္သူျပည္သားေကာင္း တစ္ေယာက္မွာ ရွိသင့္ရွိထုိက္တဲ့ နုိင္ငံၾကီးသား စိတ္ထား အရည္အေသြးေတြျပည့္၀မွ ... အဲဒီနုိင္ငံဟာ ျငိမ္းခ်မ္းမႈ၊ သာာယာမႈနဲ႔ ျပည့္စံုျပီး ဖံြ႔ျဖိဳး တုိးတက္မႈကုိ အင္နဲ႔အားနဲ႔ ေဆာင္ရြက္နုိင္မွာ။
ျပည္သူလူထုကုိ နုိင္ငံသားေကာင္းေတြ ျဖစ္လာေအာင္... အံုနဲ႔က်င္းနဲ႔ အစုအေ၀းနဲ႔ ေလ့က်င့္ ေပးနုိင္တဲ့လုပ္ငန္းက ပညာေရးပါပဲ။

ပညာေရးရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြ၊ ေမွ်ာ္မွန္းခ်က္ေတြကုိ ျပည့္ျပည့္၀၀ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနတဲ့ ေနရာေတြကေတာ့ ေက်ာင္းေတြပါ။ မူၾကိဳ၊ မူလတန္းမွသည္ ေကာလိပ္ တကၠသုိလ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးအထိပါ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ လူေတြက ထင္ၾကပါတယ္။

*** ေက်ာင္းဆုိတာ “သင္” တဲ့ေနရာ၊ အထူးသျဖင့္ “စာသင္” တဲ့ေနရာ***

တကယ္တမ္းမွာ ေက်ာင္းဆုိတာ လူသား တစ္ဦးခ်င္းကုိ လူေကာင္းလူေတာ္ျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပး၊
ျပင္ေပးတဲ့ ေနရာေတြမုိ႔ က်ေနာ္တုိ႔ ဆရာၾကီးေတြက..... “လူျပင္” တဲ့ ေနရာပါတဲ့။

လူကုိျပင္တယ္ဆုိတာ ရုပ္၀တၳဳလုိ ရုိက္ႏွက္၊ ထုထက္ တပ္ဆင္လုိက္လုိ႔ ၿပီးတဲ့ေနရာ မဟုတ္ပါ။ အၾကိမ္ၾကိမ္ အထပ္ထပ္ေလ့က်င့္ေပးမွ ရတဲ့အရာပါ။ ဘ၀ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေလးစားလုိက္နာကာ အထံုပါရမီလုိစဲြျပီး က်င့္သံုး သြားသည္ထိ ေလ့က်င့္ေပးတာပါ။
ျပည္သူျပည္သားေကာင္းဆုိတာ မိမိလုိက္နာရမယ့္ က်င့္၀တ္ကုိ သိေနရံုနဲ႔ မျပီးပါ။ ေလးစားလုိက္နာ က်င့္ၾကံမႈ နဲ႔ ျပည့္စံုမွျဖစ္မွာပါ။ ျပည္သူျပည္သားေကာင္း တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေလးစားလုိက္နာ တန္ဘုိးထားက်င့္သံုးရ မယ့္အရာမုိ႔ “ျပည္သူ႔နီတိ”(Civics) လို႔သံုးႏႈန္းတာပါ။
ကမာၻ႔နိုင္ငံမ်ားမွ ပညာေရး ပညာရွင္ေတြ လက္ခံထားတာ က ျပည္သူ႔နီတိနဲ႔ ေက်ာင္းဆိုတာ ရုပ္နဲ႔နာမ္ (Body and Soul) လိုပါပဲ။ ခြဲျခားလို႔ ရေကာင္းတဲ့အရာ မဟုတ္ပါတဲ့။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေက်ာင္းဆိုတာ ကေလးေတြကို ထူးခၽြန္ထက္ျမက္တဲ႔ ျပည္သူျပည္သားေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးတဲ့ ေနရာ ျဖစ္လို႔ပါပဲ။
ဒါေၾကာင့္ ျပည္သူ႔နီတိဟာ ေက်ာင္းမွာ မိသားစုမွာ ရပ္ကြက္၊ ေက်းရြာ၊ ျမိဳ႕ေတြမွာ ဘုရားေက်ာင္းမွာ အလုပ္ခြင္ အသီးသီးမွာ၊ ပါတီေတြ၊ လူမႈ အဖြဲ႔အစည္းေတြမွာ၊ အားကစားအသင္းေတြ၊ မီဒီယာ အမ်ိဳးမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေနာက္ဆံုး ေရြးေကာက္ပြဲေတြ၊ ေရြးေကာက္ပြဲရဲ႕စည္းရံုးရာမွာ မိမိရဲ႕ကုန္ပစၥည္း ေၾကာ္ျငာအဆံုး က်င့္သံုးလိုက္နာရမယ့္ အရာပါ။
ျပည္သူ႔နီတိဟာ တစ္ဦးခ်င္းမွသည္ မိသားစု၊ မိသားစုမွသည္ ေက်ာင္း၊ ရပ္ကြက္၊ အဖြဲ႔အစည္းနွင့္ ေနာက္ဆံုး မိမိနိုင္ငံနဲ႔ ကမၻာ့ရြာၾကီး အဆင့္ထိ က်င့္သံုးရမယ့္ အသိနဲ႔ အက်င့္ပါ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက ေက်ာင္းေတြမွာ ဆရာၾကီးဦးအုန္းေမာင္ ေရးသားတဲ့ “ျပည္သူ႔နီတိ” ကို မူလတန္းမွ အလယ္တန္းအထိ သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။ နံနက္ ေက်ာင္း စတက္တဲ့ အခ်ိန္မွာ သင္ရတာပါ။
မူလတန္းမွာ “ျပည္သူ႔နီတိ” (Civics) သက္သက္နဲ႔ အလယ္တန္းမွာ “ျပည္သူ႔နီတိနွင့္ က်န္းမာျခင္း” (Civics and hygiene) ဆိုျပီး သင္ၾကားရပါတယ္။
ဆရာၾကီးေရးတဲ့ မူလတန္း ျပည္သူ႔နီတိအထဲမွာ.....
ေပါင္းသင္းေရးနွင့္ ပညာေရး၊
စည္းကမ္း ေသ၀ပ္ေရး၊
မေကာင္းမႈကို မျပဳသင့္ေၾကာင္း၊
အခ်ိန္မွန္ျခင္း၊
လမ္း၌ ယဥ္ေက်းမႈ၊
ကို္ယ္ခ်င္းစာ၊
၀တၱရားရွိသူ၊
ယဥ္ေက်းမႈ၊
မိဘစကား နာယူအပ္ျခင္း၊
တိရစာၦန္မ်ားကို သနားျခင္း၊
ေက်ာင္းသမ၀ါယမ၊ သက္ၾကီးပူေဇာ္ပြဲ၊ ငယ္စဥ္က ပညာသင္အပ္ျခင္း၊ ေက်ာင္း တာ၀န္ခဲြေ၀မႈ၊ ထမ္းေဆာင္ျခင္း၊ ေက်းရြာ တာ၀န္ ခြဲေ၀ ထမ္းေဆာင္ေရး၊ ခႏၶာကိုယ္ သန္႔ရွင္ေရး၊ အ၀တ္သန္႔ရွင္းေရး၊ က်န္းမာေရးနွင့္ သန္႔ရွင္းေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈနွင့္ သန္႔ရွင္းေရး”…..စသည္ျဖင့္ သင္ၾကားခဲ့ရပါတယ္။
ထို႔အတူ အလယ္တန္း ျပည္သူ႔နီတိမွာေတာ့ အပိုင္း နွစ္ပိုင္းရွိပါတယ္။
ပထမပိုင္းမွာ “အုပ္ခ်ဳပ္ေရး အခန္း”၊
ဒုတိယအပိုင္းမွာ “က်န္းမာျခင္းပညာ”ျဖစ္ပါတယ္။
ပထမပိုင္းတြင္.....
“ျပည္သူ႔အခြင့္အေရးနွင့္ ျပည္သူ႔ ၀တၱရား၊
ေက်းရြာသားနွင့္ သူၾကီး၀တၱရား၊ ဆယ္အိမ္ေခါင္း၊ ရြာေခါင္း၊ ေက်းရြာေကာ္မတီ၊ ျမိဳ႕ျပအုပ္ခ်ဳပ္ေရး၊ ျမဴနီစီပယ္၊ ျမိဳ႕ေကာ္မတီ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး လုပ္ငန္းမ်ား ေျဖေဖ်ာ္မႈ၊ ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲမ်ား၊ ပညာ ရွာမွီရာဌာနမ်ား စသည္တို႔ရွိပါသည္။ က်န္းမာျခင္း အပိုင္းမွာ “အေဆာက္အဦး သန္႔ရွင္းေရး၊ သြားကို ဂရုစိုက္ရန္၊ ကြမ္းစားျခင္း အျပစ္မ်ား အိပ္စက္ အနားယူျခင္း၊ မီးဖိုေဆာင္၊ လမ္းေဘးေဆးဆိုင္၊ ကာလ၀မ္းေရာဂါ၊ ေလအေၾကာင္း၊ ပလိပ္ေရာဂါ၊”စသည္တို႔ပါ။
ေတာ္သေလာက္ ေကာင္းျပီး စိတ္ေရာကိုယ္ပါ က်န္းမာၾကံ႕ခိုင္ေသာ ျပည္သူျပည္ သားေကာင္း တစ္ေယာက္ ေပၚထြန္းလာေရးပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းေတြမွာ ျပည္သူ႔နီတိ ဘာသာရပ္နွင့္ေ၀းခဲ့ တာၾကာပါျပီ။

နိုင္ငံတကာမွာ ျပည္သူ႔နီတိကို ေက်ာင္းေတြမွာ သင္ၾကားေပးတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့….
အဲဒီနိုင္ငံရဲ႕ အနာဂတ္မွာ နိုင္ငံၾကီးသားေတြ ေပၚထြန္းလာေစဖို႔ပါ။

နိုင္ငံၾကီးသားစိတ္ထား ၾကြယ္၀သူေတြအေနနဲ႔ ပိုင္ဆိုင္ရမယ့္အရာေတြကေတာ့ -
(က) အသိတရားျမင့္မားေစျခင္း
၁။ စာရိတၱ၏ တန္ဖိုး (ဥပမာ ရိုးသားမႈ၊ ေလးစားမႈ၊ တာ၀န္သိမႈ၊ အက်င့္စာရိတၱ ခိုင္ျမဲမႈ) ကို သိရွိျခင္း။
၂။ မိသားစုစိတ္ဓါတ္ ျမင့္မားမႈ တန္ဖိုး (မိသားစု အခ်င္းခ်င္း ျမတ္နိုးျခင္း၊ ဂရုစိုက္ျခင္း၊ မိသားစု၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ေလးစား တန္ဖိုးထားျခင္း) ကို နားလည္ျခင္း။
၃။ အဖြဲ႔အစည္းစိတ္ဓါတ္ (အတန္းတြင္း၊ ေက်ာင္းတြင္း၊ ရပ္ကြက္တြင္း ပူးေပါင္းလုပ္ေဆာင္မႈ၏ တန္ဖိုးကို သိရွိ လာျခင္း) ကို သေဘာေပါက္ျခင္း။
၄။ မိမိပတ္၀န္းက်င္၏ ေလးစားတန္ဖိုးထားျခင္းကို သိရွိ္လာျခင္း (အတန္း၊ ေက်ာင္း၊ ရပ္ရြာ ဂုဏ္တက္ေအာင္ ျပဳမႈ ေဆာင္ရြက္လိုစိတ္)
၅။ ရိုးရာဓေလ့ ယဥ္ေက်းမႈကို ေလးစားရမည္ဟူေသာ အသိရွိလာျခင္း။
၆။ အမ်ိဳးသားစံႏႈန္းနွင့္ နုိင္ငံသားေကာင္း တစ္ေယာက္၏ အရည္အေသြမ်ားကို သိရွိ္လာျခင္း။
(ခ) ျမင့္မားသည့္ စိတ္သေဘာထား ရွိျခင္း
၁။ မိမိကိုယ္ကို ယံုၾကည္မႈ အျပည္႔ရွိစြာျဖင့္ တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္နိုင္ျခင္း။
၂။ တာ၀န္သိ၍ တာ၀န္ယူ ေဆာင္ရြက္လိုစိတ္ ရွီျခင္း။
၃။ အခက္အခဲကို ေနာက္မဆုတ္ဘဲ ရင္ဆိုင္ ေက်ာ္လႊားနိုင္ျခင္း။
၄။ သူတစ္ပါးအား ရိုင္းပင္း ကူညီလိုစိတ္ ျပည့္၀ျခင္း။
၅။ အသက္၊ ၀ါ၊ ပညာ၊ ဂုဏ္ၾကီးသူကို ရိုေသေလးစားသည့္ အေလ့အထရွိျခင္း။
၆။ လူအခ်င္းခ်င္း ဘ၀ေနာက္ခံ မတူမႈနွင့္ စရိုက္ ကြဲျပားမႈမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳျခင္း။
၇။ သူတစ္ပါးေအာင္ျမင္ေအာင္ ကူညီစြမ္းေဆာင္ေပးလိုျခင္း။
၈။ ကြဲျပားေသာလူမ်ိဳး၊ ဘာသာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ ဓေလ့ထံုးတမ္းမ်ားကို ေလးစား တန္ဖိုးထားျခင္း။
၉။ ရပ္ရြာအက်ိဳး၊ လူထုအက်ိဳး၊ အဖြဲ႕အစည္းေကာင္းက်ိဳး သယ္ပိုးလိုစိတ္ ျပင္းထန္ျခင္း။
၁၀။ လူမ်ိဳးနဲ႔ တိုင္းျပည္ကို ခ်စ္ျပီး ျပည္သူ႔နီတိ ျပည့္၀၍ တာ၀န္သိေသာ နိုင္ငံၾကီးသား၏ အျပဳအမူ အေလ့ အက်င့္ျဖင့္ ေနထိုင္ျခင္းတို႔ ျဖစ္ပါသည္။

အထက္ပါ အခ်က္အာလံုးကို ျခဳံလိုက္လွ်င္ ေက်ာင္းေတြမွာ ျပည္သူ႔နီတိ သင္ၾကားရျခင္းရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ရလဒ္ကေတာ့....
(က) နိုင္ငံသူနိုင္ငံသားေကာင္း (Good citizen)
(ခ) လူေတာ္လူေကာင္း (Good person)
(ဂ) ဒီမိုကေရစီ အက်င့္ကို ေလးစားတန္ဖိုးထားသူ (သို႔) ဒီမိုကေရစီ၀ါဒီေကာင္း (Good democrat) ေတြ ေပၚထြန္းလာျခင္းတို႔ ပဲျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔ ေက်ာင္းက ထြက္သြားတဲ့ လူငယ္တစ္ေယာက္ကို ေလ့က်င ့္ေပးလိုက္တဲ့ အရာအားလံုးအနက္ ရင္ထဲ၊ ဦးေနွာက္ထဲ စြဲက်န္ရစ္မယ့္ အဓိက အရာကေတာ့ ျပည္သူ႔နီတိပါပဲ။
ဆိုလိုတာက အဲဒီလူငယ္ဟာ ျပည္သူ႔နီတိကို ေလးစားလိုက္နာ က်င့္သံုးသူ (Civic-minded person) ျဖစ္သြားဖို႔ပါ။ ကမၻာတစ္၀န္းက လူ႔အဖြဲ႔အစည္း အားလံုးရဲ႕ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာ ဖြံ႕ျဖိဳးတိုးတက္မႈကို အဲဒီလို လူေတြကသာ ေဆာင္ရြက္ၾကမွာမို႔ပါ။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ နိုင္ငံေတာ္က ခ်ီတက္သြားေနတဲ့ လမ္ေၾကာင္းက ဒီမိုကေရစီလမ္းေၾကာင္းပါ။
ဒီမိုကေရစီဟာ နိုင္ငံၾကီးသား စိတ္ထားၾကြယ္၀တဲ့ ျပည္သူျပည္သားေကာင္းေတြနဲ႔မွ ေအာင္ေအာင္ျမင္ျမင္ က်င့္သံုးနိုင္မွာ။ ဒါ့ေၾကာင့္ နိုင္ငံတကာ ေက်ာင္းေတြမွာ ျပည္သူ႔နီတိ သင္ၾကားေပးတာဟာ…
“ဒီမိုကေရစီ အေလ့အက်င့္ ရေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးတာပါပဲ၊ ထို႔အတူ ဒီမိုကေရစီ ထြန္းကားတဲ့နိုင္ငံေတြက ေက်ာင္းေတြမွာ ျပည္သူ႔နီတိသင္ ၾကားေပးတာဟာ “နိုင္ငံေရးေကာင္းဖို႔” ပါတဲ့။ ျပည္သူ႔နီတိ ကံုလံုတဲ့ နိုင္ငံသားေတြ ေပါပါမွ ဒီမိုကေရစီရဲ႕ “စံ” ၊ အနွစ္သာရကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္နိုင္မွာ ျဖစ္လို႔ပါ။
ကေလးငယ္ေတြဟာ ျပည္သူ႔နီတိ သင္ၾကားေပးမႈ ကင္းမဲ့ခဲ့ရင္.....
ၾကီးနိုင္ငယ္ညွဥ္းနဲ႔ အတၱစိတ္ထားၾကီးသူ၊
စာနာစိတ္မဲ့သူ၊
စည္းကမ္းမေလးစားသူ၊
တာ၀န္မသိတတ္သူေတြအျဖစ္ ၾကီးျပင္းလာမွာပါ။
အဲဒီစိတ္ထားဟာ ဒီမိုကေရစီလူ႔အဖြဲ႔အစည္းမွာ မရွိအပ္တဲ့ စိတ္ထားနဲ႔ အက်င့္ပါ။
အဲဒီသူေတြလက္ထဲ ဒီမိုကေရစီ ေရာက္သြားလို႔ ကေတာ့ ၀ရုန္းသုန္းကား ဒီမိုကေရစီပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေမွ်ာ္မွန္းတာက “စံျပည့္ ဒီမိုကေရစီ လူ႔ေဘာင္” ပါ။
အဲဒီလိုျဖစ္ဖို႔ကေတာ့ ျပည္သူျပည္သားေကာင္း၊ လူေတာ္၊ လူေကာင္းနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ ၀ါဒီေကာင္းေတြ
ေလ့က်င့္ေပးနိုင္စြမ္း ရွိတဲ့ “ျပည္သူ႔နီတိ” ဘာသာရပ္ကိုေက်ာင္းေတြမွာ (အထူးသျဖင့္ မူလတန္းနဲ႔ အလယ္တန္းေက်ာင္း အဆင့္) မျဖစ္မေန သင္ၾကားေပးဖို႔ လိုတဲ့ အခ်ိန္ပါ။
ဒါမွျမန္မာတို႔ရဲ႕ “စံျပည့္ ဒီမိုကေရစီ နိုင္ငံဆီသို႔ ခ်ီတက္ပြဲ” မွာ ဆူးေညႇာင့္၊ ခလုတ္၊ ကန္သင္း ကင္းကင္းနဲ႔ ေအးခ်မ္းသာယာစြာ ခ်ီတက္နိုင္မွာပါ။

မူရင္းေရးသားသူ ။        ။ ေဒါက္တာေမာင္သင္း
(ေက်ာင္းေတြမွာ ျပည္သူ႔နီတိ သင္ၾကားေရး)

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ေမာင္သိရီ on
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ခ်င္းမိုင္-ဇူလိုင္ ၁၃ ရက္ ေသာၾကာေန႔

ခ်င္းမိုင္ေရာက္ ျမန္မာေရႊ႕ေျပာင္းအလုပ္သမားမ်ား စုေပါင္း၍ မဟာခ်ဴလာတကၠသို္လ္တြင္ တက္ေရာက္ ပညာသင္ၾကားေနၾကေသာ ျမန္မာေက်ာင္းသား ရဟန္းေတာ္ အပါး (၂၄) ပါးတို႔အား ၀ါဆိုလွ်ာ သကၤန္း ဆက္ကပ္ လွဴဒါန္းပြဲက်င္းပမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။
       အခမ္းအနားကို မဟာခ်ဴလာတကၠသို္လ္ ေဟာခန္းမတြင္ က်င္းပမည္ျဖစ္ၿပီး ပရိသတ္ ၃၀၀ ခန္႔မွ၄၀၀ အထိတက္ေရာက္ႏိုင္သည့္အက်ယ္အ၀န္းရွိေၾကာင္းႏွင့္သံဃာေတာ္တို႔အားသကၤန္းဆက္ကပ္ျခင္းအပါ၀င္
အခန္း အနားတြင္ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားဆိုင္ရာ ေဆြးေႏြးျခင္း ဓမၼစာေပမ်ားလွဴဒါန္းျခင္း၊ေရစက္ခ်အမွ်ေပးေ၀ျခင္း မ်ားႏွင့္ ေစတနာရွင္ အသီးသီးတို႔မွ လွဴဒါန္းမႈမ်ားေဆာင္ရြက္က်င္းပမည္ျဖစ္ေၾကာင္းသိရသည္။

     ျမန္မာျပည္သူျပည္သားမ်ားအလြယ္တကူလာေရာက္တတ္ရန္ ေအာက္ေဖၚျပပါ လမ္းညႊန္အတိုင္း လာေရာက္ႏိုင္ၾကေၾကာင္းသိရသည္။

အခန္း (၁၃၁) ၃ လႊာ၊ အစည္းေ၀းခန္းမ
မဟာခ်ဴလာေလာင္ကြန္းတကၠသိုလ္၊ 
 ၀တ္ဆြန္ေဒါ့င္၊ ဆုသက္လမ္း၊ 


ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ကုိေက်ာ္ on Thursday, 12 July 2012
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ေမာင္ေအး
ရခိုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ႕နယ္ ျဂင္းၾကီးအုပ္စု ကပိုင္ေခ်ာင္းေက်းရြာရွိ ေသာက္ေရကန္ ႏွစ္ကန္ကို မသမာသူ မ်ားမွ အဆိပ္ခတ္သြားေၾကာင္း သိရွိရသည္။

အဆိုပါ အဆိပ္ခတ္မႈကို ယမန္ေန႕ ညေနပိုင္းက ျပဳလုပ္သြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ကပိုင္ေခ်ာင္းေက်းရြာမွ အမ်ိဳးသမီးတဦးက ေျပာသည္။
“ ဘယ္သူခတ္သြားတယ္ ဆိုေတာေတာ့မသိဘူး။ ဒီေန႕မနက္က ငါးေတြေသေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ လူေတြ ထိခုိက္မႈေတာ့ မရွိေသးပါဘူး။ ဒီေန႕ ေက်ာက္ျဖဴက ဆရာ၀န္ေတြ စစ္ေဆးဖို႕လာမယ္လို႕ ေျပာတယ္။”
ယခုအခါ ကပိုင္ေခ်ာင္းေက်းရြာသို႕ ရဲတပ္ဖြဲ႕၀င္ ၁၅ ဦးခန္႕ေရာက္ရွိေနျပီး စံုစမ္း စစ္ေဆးမႈမ်ား ျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ ေနေၾကာင္းလည္း သူမကဆက္ေျပာသည္။
“ ဒီမေန႕မနက္က ရဲေတြေရာက္တယ္။ ေက်ာက္ျဖဴက ဆရာ၀န္ၾကီးေတြ မေရာက္ေသးတဲ့အတြက္ ဘာမွမ လုပ္ၾကေသးဘူး။ ရြာသားေတြကို စစ္ေဆးေမးျမန္းတာလည္း မရွိေသးဘူး။ မြတ္ဆလင္ လူမ်ိဳး ႏွစ္ဦးကိုေတာ့ ရြာက လူေတြ သံသယ ရွိေနၾကတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြ အလာကို ေစာင့္ေနၾက တယ္။”
ကပိုင္ေခ်ာင္းေက်းရြာမွာ ေက်ာက္ျဖဴျမိဳ႕ အေရွ႕ဘက္ ၁၀ မိုင္ခန္႕အကြာတြင္ တည္ရွိသည္။
ဇြန္လ ၂၉ ရက္ေန႕ကလည္း ေျမပံုျမိဳ႕ ျမိဳ႕သူျမိဳ႕သားမ်ား ေသာက္သံုးေနသည့္ အထက္တန္းေက်ာင္း ေရွ႕တြင္ တည္ရွိသည့္ တရာတန္ကို မသမာသူမ်ားက အဆိပ္ခတ္ခဲ့သည္။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ( MMSA ) on Thursday, 5 July 2012
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

ေမာင္ေအး
ရခိုင္ျပည္နယ္ ေမာင္ေတာျမိဳ႕တြင္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ ဒုကၡသည္ စခန္း(၇) ခုသည္  ႏိုင္ငံျခား အန္ဂ်ီအုိမ်ားမွ လာေရာက္ လွဴဒါန္းေသာ အကူအညီမ်ားကို လက္မခံဘဲ ျငင္းပယ္လိုက္သည္ဟု သတင္း ရရွိသည္။

ေမာင္ေတာျမိဳ႕ဒုကၡသည္စခန္းတခုမွ ျမင္ကြင္း
ယခုကဲ့သို႕ ျငင္းပယ္ရျခင္းမွာ မရိုးသားမူမ်ား ရွိေန၍ ျဖစ္ေၾကာင္း ဒုကၡသည္မ်ား အဓိက ခိုလံုရာ ေနရာ ျဖစ္သည့္ အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္း ဆရာေတာ္က မိန္႕ၾကားသည္။
“ သူတို႕ရဲ႕  လူသားခ်င္း စာနာေထာက္ထားျခင္း အားျဖင့္ လူမ်ိဳးမေရြး ဘာသာမေရြး ကူညီေထာက္ပံ့ျခင္းဆိုတဲ့ ေခါင္းစီးစာတန္းကိုေတာ့ ေလးစားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္  အဲဒီစာတန္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ မရိုးသားမႈေတြရွိေနတယ္။ ဘာျဖစ္လို႕တုန္း ဆုိေတာ့  ေခတ္ အဆက္ ဆက္မွာ ဒီေဒသမွာရိွတဲ့  ငါတို႕တိုင္းရင္းသားေတြကို ဒီႏိုင္ငံျခားက အဖြဲ႕အစည္းေတြ ကူညီေထာက္ပံ့ခဲ့တယ္ဆိုတာ လက္ညွိဳး ထိုးျပစရာ မရွိဘူး။ သူတို႕အဖြဲ႕အစည္းေတြက ဒီမွာရွိတဲ့ မူဆလင္ ဘဂၤလီေတြကိုဘဲ ေထာက္ပ့ံတယ္” ဟု ဆရာေတာ္က ေျပာသည္။
ႏိုင္ငံျခား အန္ဂ်ီအုိ သံုးခုသည္ ဇူလိူင္လ ၃ ရက္ေန႕က ေမာင္ေတာျမိဳ႕ေပၚရွိ ဒုကၡသည္ စခန္းမ်ားသို႕ လာေရာက္ျပီး အကူအညီေပးစဥ္ ထိုသုိ႕ ျငင္းပယ္ခံရျခင္း ျဖစ္သည္။
“ သူတို႕က ဒီေဒသမွာ ဆန္ေပးတယ္။ က်န္းမာေရးအခမဲ့ ပညာေရး အခမဲ့ ဒါေတြကို ေဆာင္ရြက္ေပးတယ္။ တို႕တိုင္းရင္းသားေတြ အတြက္ မဟုတ္ဘူး။ သူတို႕က တို႕ေတြ အတြက္  ဘာမွလုပ္ေပးခဲ့ တာမရွိဘူး။ မူဆလင္ ရြာေတြမွာ လမ္းေဖာက္ေပးတယ္။ ေရတြင္းတူးေပးတယ္။ ေရကန္ေဖာ္ေပးတယ္။ တို႕တိုင္းရင္းသား ရြာေတြမွာ ဘာမွမရွိဘူး။  အဲသလို အေျခအေနမ်ိဳးမွာ အခုေတာ့ ေအးခ်မ္းစြာ လုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနတဲ့ တို႕ရင္းသားေတြကို ဒီအန္ဂ်ီအိုေတြ အားကိုးနဲ႕ အၾကမ္းဖက္ျခင္းခံရတယ္။ သာမန္ အားျဖင့္ၾကည့္ရင္ ရခိုင္နဲ႕ ကုလား အဓိကရုဏ္းျဖစ္တယ္လို႕ ျမင္ႏိုင္တယ္။  ဒီထက္ေလးနက္တဲ့ အပိုင္းက ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အခ်ာအာဏာကို ထိပါးတာျဖစ္တယ္”  ဟု ဆရာေတာ္က ေျပာသည္။
“ အဲဒါေၾကာင့္မို႕ မင္းတို႕ ေထာက္ပံ့တဲ့ ပစၥည္းေတြကို ငါတို႕မလိုအပ္ဘူး၊  မင္းတို႕ မလာပါနဲ႕လို႕ ေျပာလုိက္တယ္။ တို႕လူမ်ိဳးေတြက သူမ်ားကို အားကိုးတဲ့လူမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ ဒီလိုဘဲ ေျပာျပီး သူတို႕ကို ေက်ာင္းထဲက လႊတ္လိုက္တယ္” ဟု ဆရာေတာ္က ဆိုသည္။
ဇူလိုင္လ ၄ ရက္ေန႕တြင္လည္း မာေတဇာ အပါအ၀င္ အန္ဂ်ီအို တခ်ိဳ႕  တျခား ဒုကၡသည္စခန္းမ်ားသုိ႕ သြားေရာက္ လွဴဒါန္းရာတြင္လည္း ယခုကဲ့သို႕ ျငင္းပယ္ခံရသည္ဟု ဆိုသည္။
“ ႏိုင္ငံျခား အန္ဂ်ီအိုေတြက ဆရာ၀န္ၾကီးေတြနဲ႕ အတူ ပစၥည္းေတြလွဴဖို႕ လာတယ္။ တစ္ေနရာကလည္း လက္မခံဘူး။ ျပန္လြတ္လိုက္တယ္။ အဂၤလိပ္တေယာက္လည္း ပါတယ္။ သူတို႕ ဒီေန႕ ညေန ၂ နာရီေလာက္မွ ျမိဳ႕ထဲက ျပန္သြားတယ္” ဟု ေမာင္ေတာျမိဳ႕ခံ တစ္ဦးက ေျပာသည္။
ယခု ေမာင္ေတာျမိဳ႕နယ္ အၾကမ္းဖက္မူတြင္ ႏိုင္ငံျခား အန္ဂ်ီအိုုမ်ားမွ ေဒသခံ ၀န္ထမ္းမ်ား ေနာက္ကြယ္က ပါ၀င္ေနသည္ဆိုေသာ သတင္းမ်ား က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ျဖစ္ေပၚေနျပီး ယခုအခါ ႏိုင္ငံျခား အန္ဂ်ီအိုမ်ား အေပၚ ေဒသခံ တိုင္းရင္းသားမ်ားက အထူး မေက်နပ္မူမ်ား တိုးပြားေနသည္ဟု သိရသည္။
၎ျပင္ ယူအန္ လက္ေအာက္ခံ အဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ ႏိုင္ငံျခား အန္ဂ်ီအိုမ်ားသည္ ေဒသခံ ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ား အေပၚ ဆယ္စုႏွစ္ႏွင့္ ခ်ီျပီး ခြဲျခား ဆက္ဆံမူမ်ား ရွိခဲ့သည္ဟု ေဒသခံမ်ားက ေျပာဆိုသည္။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ( MMSA ) on
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

From : The Voice Weekly ပဋိပကၡ ျဖစ္ပြားခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ အေရးေပၚ ထုတ္ျပန္ ေၾကျငာခဲ့ရသည့္ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ျမန္မာ ႏိုင္ငံသား စိစစ္ေရးကတ္ျပားမ်ားကို မွန္ကန္မႈ ရွိမရွိ စစ္ေဆးလ်က္ ရွိၿပီး ယင္းကတ္ျပား မရွိသူမ်ားအား လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရး အက္ဥပေဒျဖင့္ အေရးယူသြားမည္ ျဖစ္ေၾကာင္း လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔အင္အား ဝန္ႀကီးဌာန ျပည္ေထာင္စု ဝန္ႀကီး ဦးခင္ရီက ျပန္လည္ ေျဖၾကားခဲ့သည္။ လက္ရွိ အေျခေနတြင္ ရခိုင္ျပည္နယ္ရွိ ကယ္ဆယ္ေရး စခန္း ၆၇ ခုႏွင့္ နီးစပ္ရာ ရပ္ကြက္ အတြင္းတြင္ ႏိုင္ငံသားစိစစ္ေရး မွတ္ပံုတင္ကတ္ျပား ကိုင္ေဆာင္ျခင္း ရွိမရွိကို စစ္ေဆးလ်က္ ရွိၿပီး ယင္းျပည္နယ္ အတြင္းရွိ ဝန္ထမ္း ၂၇၅ ဦးျဖင့္ စစ္ေဆးလ်က္ ရွိၿပီး ေနျပည္ေတာ္ လူဝင္မႈ ႀကီးၾကပ္ေရးႏွင့္ ျပည္သူ႔အင္အား ဝန္ႀကီးဌာနမွ ဝန္ထမ္း ၈၅ ဦးကို ထပ္မံ ေစလႊတ္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဝန္ႀကီး ဦးခင္ရီက ျဖည့္စြက္ ေျပာၾကားသည္။ ရခိုင္ျပည္နယ္တြင္ ဇြန္လဆန္းပိုင္းမွ စတင္ကာ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ပဋိပကၡမ်ားေၾကာင့္ ေသဆံုးသူ ဦးေရမွာ ၆၈ ဦးထိ ေရာက္ရွိလာခဲ့ၿပီး ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ေဒသခံ ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားမ်ားမွာ ဇာတိေဒသ၌ ဘဂၤါလီလူမ်ိဳးမ်ား အဆမတန္ မ်ားျပားေနမႈေၾကာင့္ ေနရင္း ေဒသသို႔ ျပန္မသြားရဲၾကေၾကာင္း ရခိုင္ တိုင္းရင္းသားမ်ား တိုးတက္ေရးပါတီ ဗဟို အလုပ္မႈေဆာင္ တစ္ဦးက ေျပာၾကားသည္။

ဆက္ဖတ္ရန္
ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ younger on Monday, 2 July 2012
0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား |

အနႏ ၱအတုမရွိ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား

အလွဴရွင္မ်ားအား MMSA အဖဲြ႕မွ မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳလႊာေပးအပ္

အလွဴရွင္မ်ားအား MMSA အဖဲြ႕မွ မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳလႊာေပးအပ္

Mahidol University

International Buddhist Collage

ျမန္မာ E Books

ထိုင္းႏိုင္ငံ ေရာက္ ေရႊ႕ေျပာင္း ျမန္မာအလုပ္သားမားမ်ားအတြက္ ပညာေရး အခြင့္အလမ္းမ်ား

MMSA ပရိတ္သတ္မ်ား

ယခင္ပုိ႔စ္အေဟာင္းမ်ား

အားေပးေနေသာ အေပါင္းသင္းမ်ား

There was an error in this gadget

International News

တိုင္းရင္းသားသတင္းဌာနမ်ားစုစည္းမႈ

သတင္းဌာနမ်ားစုစည္းမႈ

ဘေလာ့ဂ္မ်ားစုစည္းမႈ