MMSA ဘေလာ့စည္းမ်ဥ္းမ်ား

* ဘာသာ သာသနာနွင့္လူမ်ိဳးတုိ႕၏ ဂုဏ္ကုိ ထိခုိက္ပ်က္စီးေစတတ္ေသာ အေရးအသားမ်ိဳးကုိ ေရွာင္ရွားရန္၊
* အခ်င္းခ်င္း ညီညြတ္မွဳ႕ကုိ ပ်က္စီးေစတတ္ေသာ အေၾကာင္းမ်ားကုိ ေရးသားျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* သာသနာႏွင့္ မအပ္စပ္ေသာ အဖြဲ႕ဂုဏ္သိကၡာကုိ ျငိဳးႏြမ္းေစတတ္ေသာ ပုံမ်ားကုိတင္ျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* ပုဂၢိဳလ္ေရးဆုိင္ရာမ်ားထက္ အမ်ားႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ အက်ိဳးမ်ားေစႏိုင္ေသာ ပုံမ်ား စာမ်ားကုိသာ ေရးသားရန္၊
* MMSAသည္ ပညာေရးအဖြဲ႕စည္း ျဖစ္သည့္ အတြက္ႏုိင္ငံေရးႏွင့္သက္ဆုိင္ေသာ အေရးအသားမ်ားကုိ ေရးျခင္းမွ ေရွာင္ရွားရန္၊
* ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ မိမိတုိ႕ေလ့လာေနေသာ ပညာရပ္ဆုိင္ရာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကုိ ဗဟုသုတအလုိ႕ငွါ ေရးသား မွ်ေ၀ၾကရန္၊

ေကအမ္အက္စ္
အတြဲ ၃၀ ၊ အမွတ္ ၅၈၄ ( ၃၁ ၊ ၈ - ၆ ၊ ၉ ၊ ၂၀၁၂)
ဪ... ဘာလုိလုိနဲ႔ ေခတ္စနစ္ေတြက ေျပာင္းလဲလုိက္တာ ျမန္ဆန္လြန္းပါဘိ။ မထင္မွတ္တဲ့အရာေတြ၊ မေတြးထားတဲ့ အရာေတြက ျဖစ္ေပၚလုိ ျဖစ္ေပၚနဲ႔ က်ဳပ္မွာ တကယ့္ကုိ၀မ္းသာမိပါရဲ႕။ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရး ပုဂၢိဳလ္ႀကီး သမၼတႀကီးဦးသိန္းစိန္၊ ပြင့္လင္းေဖာ္ ေဆာင္ မႈ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ ဥကၠ႒ သူရဦးေရႊမန္း၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးေဖာ္ ေဆာင္မႈေတြလုပ္ေနတဲ့ ဦးစုိးသိန္းနဲ႔ ဦးေအာင္မင္းတုိ႔ရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထား ေတြက တကယ့္ကို ေလးစားစရာေတြ ပါပဲ။
အဲဒါေတြရဲ႕ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေခတ္ ေနာက္ျပန္ဆြဲခ်င္သူေတြရဲ႕ အေၾကာင္း ကလည္း မၾကားခ်င္မွအဆုံး ဟုိလူသိ ဒီလူသိနဲ႔၊ ဟုိမွာေျပာ ဒီမွာေျပာနဲ႔၊ ဒီထဲမွာ တင္မက ကမၻာကေတာင္ သိကုန္ၾကပါ တယ္။ စကားပုံထဲကအတုိင္းပါပဲ။ စကား စကား ေျပာပါမ်ား စကားထဲက ဇာတိျပ ဆုိသလုိ စကားေနာက္ တရားပါေပါ့။ ၀ိေရာဓိဆုိတာကလည္း ရွိေနဦးမွာပဲ။ အုိ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တုိးတက္မႈတုိ႔၊ ျပဳျပင္ ေျပာင္းလဲ ေရး ဆုိတာေတြကို က်ဳပ္က ေထာက္ခံလ်က္၊ ေလးစားလ်က္ ရွိေနမွာပဲ။
က်ဳပ္က ဒီမုိကေရစီသမား။ က်ဳပ္အစ္မေဖေဖရယ္၊ က်ဳပ္အစ္မတို႔ ရဲ႕ အခန္းက႑ကုိ အသိအမွတ္ျပဳ လက္ခံတာရယ္၊ ၈၈ အေရး ေတာ္ပုံႀကီးကို အသိအမွတ္ျပဳတာကိုက တကယ့္ကို စိတ္ရင္း ေစတနာနဲ႔ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးသမား ေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္ေတြလုိ႔ က်ဳပ္က သေဘာ ထားပါတယ္။
ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲခ်င္ သူေတြကလည္း ရွိၾကမွာေပါ့ေလ။ သမၼတႀကီးက ေခတ္ေနာက္ျပန္ဆြဲခ်င္ ေနသူေတြကိုေတာ့ ထားခဲ့ရမွာပဲတဲ့။ ဒါက အမွန္တရားေလ၊ ေခတ္နဲ႔အမီ မလုိက္ႏုိင္သူေတြကိုေတာ့ ထားခဲ့ရမွာပဲ။ ကိုယ့္တစ္ျပည္တည္းပဲ ၾကည့္ေနၿပီး ၀ါးလုံးေခါင္းထဲ လသာေနလုိ႔ကေတာ့ ဘယ္ၾကည့္လို႔ရမလဲ။ ေခတ္နဲ႔အမီ ကမၻာ ႀကီးကုိပါ ၾကည့္ၾကရေတာ့မယ္။ ကမၻာ ႀကီးက ရြာႀကီးတစ္ရြာျဖစ္ေနၿပီ။
ေက်ာက္ သင္ပုန္းေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ အလား သဏၭာန္တူတဲ့ လက္ပ္ေတာ့ေခတ္ေလ။ လက္ပ္ေတာ့ေတြ ေ၀ွ႔ခ်ၿပီး ေခတ္ေနာက္ ျပန္ဆြဲခ်င္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ ေျပာ ဆုိေနလို႔ကေတာ့ အဓိပၸာယ္မရွိပါဘူး။ လူအခ်င္းခ်င္း လွည့္ပတ္ျခင္းေတြ ကင္း ရွင္းရပါမယ္။ လိမ္ညာနည္းေတြ ကင္းရွင္းရပါမယ္။ ကိုယ္ေတြေျပာတာကိုပဲ ယုံရမယ္လို႔ မေျပာၾကပါနဲ႔။ (ေဒါက္တာ ေအာင္ထြန္းသက္ ေျပာသလုိ သေဘာခ်င္း မတုိက္ဆုိင္တာဟာ ေကာင္းပါတယ္။ ကြဲျပားျခားနားမႈဟာ အႏၲရာယ္ မရွိႏုိင္ပါဘူး။ အယူအဆေတြ မ်ားေလ၊ ႐ႈေထာင့္မ်ဳိးစုံက ၾကည့္ႏုိင္ပါတယ္။ ျပႆနာကို ပုိၿပီး ၾကည္လင္ျပတ္သားတဲ့ အေနအထားက ျမင္ရတာေပါ့တဲ့)။
ခ်ိန္းတို႔၊ ရီေဖာင္းတုိ႔ေခတ္ေတြ ေရာက္ေနပါၿပီ။ ေခတ္ေျပာင္းၿပီဆုိိေတာ့လည္း က်န္ခဲ့တဲ့ကာလေတြဆီက အမွတ္ရစရာ ေလးေတြ၊ သတိရစရာေလးေတြကိုေတာ့ မွတ္မိေနေသး။ တစ္ခါတုန္းကေပါ့ဗ်ာ၊ က်ဳပ္အစ္မနဲ႔ က်ဳပ္တုိ႔က ဘယ္ဘ၀က၀ဋ္ေႂကြးေတြ ပါလာလဲ ေတာ့မသိဘူး၊ အျမဲတမ္း ဒုကၡ သုကၡေတြနဲ႔ပဲ ရင္ဆုိင္ေနရတယ္။ ဒါကလည္း ဘ၀၀ဋ္ေႂကြးေတြေပါ့ဗ်ာ။ ေန႔စဥ္ လိုအပ္တဲ့ အစား အေသာက္ေတြ၊ လုိအပ္တဲ့ အသုံးအေဆာင္ေတြ ပုံမွန္ သြားသြား ပို႔ရတယ္။ ေန႔စဥ္ နားရက္မရွိ၊ တစ္ပတ္ နားရက္မရွိ၊ တစ္လ နားရက္မရွိ၊ တစ္ႏွစ္ နားရက္မရွိ၊ ဒါမွလည္း က်ဳပ္အစ္မ အတြက္ အဆင္ေျပမွာေလ။
လတ္လတ္ ဆတ္ဆတ္ စားရတာေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္အစ္မက စည္းစနစ္ႀကီးတယ္။ ခုိင္းရင္ ခုိင္းသလုိ လုပ္ရတယ္။ အခ်ိန္ဇယားနဲ႔ စနစ္ တက် သမား။ က်ဳပ္လား၊ က်ဳပ္ကေတာ့ စည္းစနစ္မရွိ၊ ေနခ်င္သလုိေနတဲ့ေကာင္။ အခ်ိန္ဆုိ နာရီေတာင္မပတ္တဲ့ေကာင္။ နာရီဆုိ အမုန္းဆုံး၊ ပလက္တီနမ္ စိန္ စီထားတဲ့ ႐ုိးလက္စ္နာရီျဖစ္ပါေစ၊ မပတ္ ပါရေစနဲ႔ဆုိတဲ့ေကာင္မ်ဳိး။ က်ဳပ္အစ္မ ခမ်ာ သည္းခံၿပီးခုိင္း ရတဲ့လူစား၊ ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ က်ဳပ္အစ္မအတြက္ကေတာ့ ၀တၱရားမပ်က္ေစရပါဘူး။ အစ္မဘက္ကလည္း ၀တၱရားေက်ပြန္ ပါတယ္။
က်ဳပ္လာပို႔ၿပီဆုိ လက္ဖက္ရည္၊ ေကာ္ဖီ၊ မုန္႔ တစ္ခုမဟုတ္တစ္ခု ေကြ်းေလ့ရွိပါတယ္။ က်ဳပ္က ျငင္းတယ္။ မစား ခ်င္ဘူး၊ က်ဳပ္က အျပင္မွာ၀ယ္စားလုိ႔ရ တာပဲ။ ဒါေပမယ့္ အစ္မက မရဘူး၊ စား ရတယ္၊ မစားခ်င္ရင္လည္း ထည့္ယူ သြား၊ ေကြ်းခ်င္တဲ့သူ ေကြ်းႏုိင္ တယ္၊ ေပးခ်င္တဲ့သူ ေပးႏုိင္တယ္ဆုိၿပီး အျမဲ ေျပာတယ္။
က်ဳပ္ကလည္း အစ္မတုိ႔ကို အားနာတယ္။ တစ္ေနကုန္ေစာင့္ရတဲ့ အခ်ိန္ေတြဆုိ အေအးနဲ႔မုန္႔ အျမဲေကြ်းတယ္။ ညေနျပန္ၿပီ ဆုိရင္ လည္း မုန္႔ တစ္ခုခု၊ စားစရာတစ္ခုခု အျမဲေပးေလ့ ရွိတယ္။ ျခံထြက္သီးႏွံေတြေပၚခ်ိန္ သရက္သီး၊ မရန္းသီး၊ သစ္တုိသီး၊ ေဂၚဖီပန္း စတာေတြကို အစ္မနဲ႔ရင္းႏွီးခင္မင္ တဲ့သူေတြဆီ အျမဲပဲ ပို႔ေပးတတ္တယ္။ က်ဳပ္က သြားပို႔ရတာေပါ့။ က်ဳပ္အတြက္လည္း အျမဲ ပါ တယ္။ က်ဳပ္က တစ္ေယာက္တည္းသမား၊ က်ဳပ္အတြက္ မလုိပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ မရဘူး၊ ခြဲတမ္းနဲ႔ ယူကိုယူရတာပါ။ က်ဳပ္ကလည္း က်ဳပ္နဲ႔ ခင္တဲ့သူေတြ ေပးေပးပစ္တယ္။ လုိတဲ့သူ ေတြ စားရတာေပါ့ဗ်ာ။
အစ္မကုိယ္တုိင္လုပ္တဲ့ မုန္႔ကို ကိုဇာဂနာလည္း စားဖူးတယ္။ ပီဇာမုန္႔ နဲ႔ ပုံသဏၭာန္တူေတာ့ ကုိဇာဂနာက မွတ္ထားတယ္။ (သူနဲ႔ လည္းခင္တဲ့ က်ဳပ္ေဘာ္ဒါ ဦးျမင့္သိန္းအိမ္မွာေတြ႕တုန္းကေပါ့။ အစ္မက သူ႔လက္ရာမုန္႔လုပ္ၿပီဆုိ က်ဳပ္ကို အျမဲေကြ်းတယ္။ က်ဳပ္က မစားဘဲ ယူယူလာတယ္။ ဦးျမင့္သိန္းကုိ အစ္မလက္ရာ သြားသြားေကြ်းတယ္။ သူက က်န္းမာေရးမေကာင္းရွာဘူး။ အခုေတာ့ ကြယ္လြန္ ရွာပါၿပီ။ တစ္ေန႔ ေတာ့ ကိုဇာဂနာလည္း ေရာက္ေနတာ နဲ႔ သူ႔လည္း တစ္၀က္ေကြ်းတယ္။ အစ္မ လက္ရာမုန္႔ စားဖူးသြား တာေပါ့ဗ်ာ။) သူ ျမစ္ႀကီးနားက ျပန္လာေတာ့ သတင္းေထာက္ေတြက ၀ုိင္းေမးၾကတယ္။ အခု အခ်ိန္မွာ ဘာဆႏၵအရွိဆုံးလဲ ေမးၾက ေတာ့ "အန္တီ့လက္ရာ ပီဇာမုန္႔စားခ်င္တယ္" ဗ်ာတဲ့။
အဲဒီအဓိပၸာယ္ကို ဘယ္သူမွ နားလည္ ၾကမွာ မဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္နဲ႔ ဦးျမင့္သိန္းပဲ သိတဲ့ကိစၥ၊ က်ဳပ္ဂ်ာနယ္ဖတ္ၾကည့္ၿပီး ျပံဳးမိတယ္။ အစ္မလည္း ဘယ္သိရွာပါ့ မလဲ။ က်ဳပ္ကိုပဲ ေကြ်းတဲ့ဟာကို က်ဳပ္က တစ္ဆင့္ ဘယ္သူ႔ကိုေကြ်းလုိက္တယ္၊ ေပးလုိက္တယ္ဆုိတာ ေျပာခြင့္မွမရတာ ကိုး။ ပ႒ာန္းဆက္ပါတဲ့သူေတြဆုိ ဆုံကို ဆုံတတ္တယ္။ ကိုေက်ာ္သူနဲ႔ မေရႊဇီး ကြက္တုိ႔လည္း အစ္မျခံထြက္ သရက္သီး စားဖူးတယ္။
၈၈ ေတြကိုလည္း အစ္မျခံ ထြက္ မရန္းသီးေတြ ေပးဖူးတယ္။ နာဂစ္ ျဖစ္တုန္းက က်ဳပ္အိမ္လည္း ပါသြား တယ္။ က်ဳပ္ ဒီျပင္မွာ သြားေနရတယ္ ဆုိတာ အစ္မကသိေတာ့ က်ဳပ္အတြက္ အက်ႌ၊ လုံျခည္၊ မ်က္ႏွာသုတ္ပ၀ါ၊ သြား တုိက္ေဆး၊ သြားပြတ္တံ၊ ဆပ္ျပာ ေတြ ေပးတယ္။ မယူပါရေစနဲ႔ဆုိလည္း မရ ဘူး။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ကေပါ့၊ အစ္မအမွတ္ တရဆုိ က်ဳပ္က သိမ္းထားေလ့ရွိတယ္။ တန္ဖုိး ထားတယ္။ (ဆပ္ျပာနဲ႔ သြားတုိက္ ေဆးဆုိ ပ်က္စီးေတာ့မွာမို႔ ဒီႏွစ္ထဲမွာပဲ သုံးလုိက္ရတယ္။)
ရယ္စရာေျပာရဦးမယ္။ က်ဳပ္က အစ္မအိမ္ထြက္ အမႈိက္ေတြဆုိလည္း အိတ္ႀကီးအိတ္ငယ္နဲ႔ အမႈိက္ပုံးထဲ သြားပစ္ေပးရတယ္။ က်ဳပ္ အိတ္ေတြ သယ္လာ ၿပီဆုိရင္ ကုကၠိဳင္းက ေဘာ္ဒါတခ်ဳိ႕က 'ဟုိမွာ ေဘာ္တယ္ကုလား သယ္လာၿပီ' ဆုိၿပီး စၾက ေနာက္ၾကတယ္။ ကိုေက်ာ္တုိ႔ သားအဖလည္းပါတယ္။ အစ္မက စည္းကမ္းႀကီးတယ္။ မီးဖုိေခ်ာင္အမႈိက္ သတ္သတ္ တစ္ထုပ္၊ အိမ္သုံးအမႈိက္ သတ္သတ္ တစ္ထုပ္၊ အစ္မအမႈိက္က သတ္သတ္ တစ္ထုပ္။ အစ္မသုံးၿပီးသား အမႈိက္ထုပ္ကို က်ဳပ္ ဘယ္ေတာ့မွမပစ္ဘူး။ က်န္တဲ့ အမႈိက္ထုပ္ေတြေတာ့ ပစ္တယ္။ အစ္မအမႈိက္ထုပ္ကို လူမျမင္ေစ ခ်င္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ က်ဳပ္က သယ္သယ္သြားတယ္။ ဘူးေတြ၊ ပုလင္း ေတြလည္းပါတာ ေပါ့ဗ်ာ။
အဲဒါကိုအေၾကာင္းျပဳၿပီး ေဘာ္ တယ္ကုလား လာၿပီလို႔ ေခၚၾကတာပါ။ ႂကြပ္ႂကြပ္အိတ္ေလးေတြဆုိ ေရေဆး ၿပီး ေနပူလွန္းတယ္။ ေျခာက္သြားရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေခါက္ၿပီး ႀတိဂံပုံစံမ်ဳိး ေလးေတြလုပ္ၿပီး က်ဳပ္ကိုေပးတယ္။ သုံးခ်င္တဲ့သူေတြ သုံးႏုိင္ေအာင္ ေပးေပး ပါဆုိၿပီး ေျပာတယ္။ ကိုေက်ာ္တုိ႔ ကုန္စုံ ဆုိင္ သြားသြားေပးတယ္။ သူတုိ႔ဆုိင္ အတြက္ အဆင္ေျပတာေပါ့။ က်ဳပ္အစ္မ က အဲသလုိမ်ဳိး စည္းစနစ္ႀကီးတယ္။
အခ်ိန္ကို အလဟႆ မထားဘူး။ အလုပ္ နဲ႔ လက္ မျပတ္ေစရဘူး။ သူ လုပ္ႏုိင္သမွ် သူဟာသူ လုပ္တယ္။ မႏုိင္ေတာ့မွ ဒါ ျပင္ေပးပါ၊ ဒါမ်ဳိး၀ယ္ေပးပါဆုိၿပီး ေျပာတယ္။ ပစၥည္းတစ္ခုခု ျပင္ဖုိ႔ အျပင္ကို ထုတ္ေပးရင္ စနစ္တက်နဲ႔ အထပ္ထပ္ ထုပ္ပုိးၿပီးမွ အိတ္နဲ႔ ထည့္ ေပး တတ္တယ္။ အထပ္ထပ္ ပတ္ထားတဲ့ ပိတ္စတို႔၊ ေစာင္ တို႔ဆုိရင္ စနစ္တက်နဲ႔ ေခါက္ေပးတာ။ ျပန္ေပးရင္၊ ျပန္လာပို႔ရင္ အဲဒီ အေခါက္ အတုိင္း အထပ္ထပ္ ေနရာမမွားေအာင္ ျပန္ပတ္ၿပီး ထုပ္ပုိးေပးမွႀကိဳက္တယ္။ ျဖစ္သလုိလုပ္ေပးလုိ႔ကေတာ့ မႀကိဳက္ ဘူး။ အဆူခံရၿပီပဲ။
က်ဳပ္မွာ ပတ္ထားတဲ့ ပိတ္စကို ေခါက္ပုံေခါက္နည္း မွတ္ထား ရတယ္။ သူ႔ပုံစံအတုိင္း ေခါက္ေပး ထုပ္ ပုိးေပးရတယ္။ အစ္မက စည္း စနစ္ႀကီးတယ္၊ မရဘူး။ သစ္သားနဲ႔လုပ္ေပးရတဲ့ စာၾကည့္စင္ အေသးေလးေတြ၊ စာအုပ္ဗီ႐ုိ အေသး ေလးေတြဆုိ ပုံစံတက်နဲ႔ စာရြက္ ေပၚမွာ ပုံစံဆြဲၿပီး ဘယ္ႏွလက္မ၊ စင္တီမီတာ ဘယ္ေလာက္ အတိအက်ပုံစံနဲ႔ လုပ္ေပး ရတယ္။ စင္တီမီတာကြာေနရင္ မရဘူး။ ျပန္ ေပးတယ္။ ျပန္လုပ္ေပးရတယ္။
အစ္မအမ်ဳိး ကိုေအာင္ေက်ာ္ဦးဆုိ ခဏခဏ ခံရတယ္။ သူကလည္း မအားေတာ့ တပည့္ေတြခုိင္းရေတာ့ ပုံစံစာရြက္ ေပ်ာက္ရတာနဲ႔၊ စင္တီမီတာကြာေနတာ နဲ႔ ခဏခဏ ျပန္ျပင္ရတယ္။ (က်ဳပ္က အစ္မရဲ႕ပုံစံစာရြက္ဆုိ ေလးငါးရြက္ေလာက္ မိတၱဴကူးထားတတ္ေတာ့ ေတာ္ ေသးတာေပါ့။ ေပ်ာက္သြားလုိ႔ကေတာ့ ျပႆနာပဲ)။ နာရီျပင္တာတို႔၊ ေရဒီယိုျပင္ တာတုိ႔ဆုိ ခ်က္ခ်င္းရတဲ့ဆုိင္မ်ဳိး၊ အသိ ဆုိင္ မ်ဳိး ေရြးခ်ယ္ၿပီး ျပင္ရတယ္။ ကိုယ့္ မ်က္စိေရွ႕မွာျပင္တာကို ဘယ္ေလာက္ ၾကာၾကာ ေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီးမွ ျပင္ရပါ တယ္။ အႏၲရာယ္ ႀကီးတယ္ေလ။ ဘာမဆုိ အျမဲတမ္း သတိနဲ႔လုပ္ရပါတယ္။
ဗုိလ္ခ်ဳပ္ကေတာ္ ေဒၚခင္ၾကည္က ဒီႏွစ္ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္မွာ ႏွစ္ ၁၀၀ ျပည့္တယ္။ ဂ်ာနယ္ေတြမွာ ဖတ္လုိက္ရတယ္။ မၾကာ ေသးခင္က ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္မွာ ေဒၚခင္ၾကည့္အေၾကာင္း ေရးတာ ဖတ္ ရတယ္။ ေမြးတဲ့ႏွစ္က ၁၉၁၆ တဲ့၊ ဖခင္ နာမည္ကိုလည္း ဦးဖုိးညႇင္းက ဦးဗုိလ္ခ်င္း ျဖစ္ေနတယ္။ ေႏွာင္းလူေတြ အမွတ္မွားကုန္ၾကမွာ စုိးရိမ္မိပါတယ္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းနဲ႔ ေဒၚခင္ၾကည္တုိ႔ ဆုိတာက သမုိင္း၀င္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြပါ။ လက္ေတြ႕ထက္ စာေတြ႕ေတြက မ်ားေန ပါတယ္။
ဟုိတေလာက စာအုပ္ေၾကာ္ျငာ ေလးတစ္ခု ဖတ္မိတယ္။ "ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အေၾကာင္းေနာ္။ ဖတ္႐ႈၾကပါ။ မဖတ္ရင္ဘဲ ေခတ္ ေနာက္က်ေတာ့မယ့္ ပုံစံမ်ဳိး။ စာအုပ္ဆုိင္မ်ား၊ ကုိယ္စားလွယ္မ်ားထံမွ အျမန္၀ယ္ မွ စိတ္ခ်ရမယ္" တဲ့။
အနီးကပ္လုံျခံဳေရးပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးရဲ႕ ေျပာျပခ်က္တို႔၊ မုိင္အိနိခ်ိ သတင္းစာပါ ေရးသားခ်က္တုိ႔၊ ' Freedom From Fear' ထဲက ေရးသားခ်က္တို႔၊ ဂ်ပန္လူမ်ဳိး အသိတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေရးသားခ်က္တုိ႔ ဆုိတာေတြကို ပုံတူကူးေရးတာေတြပဲလုိ႔ သတိ ထားခဲ့မိပါတယ္။ သမုိင္းမွာ မွတ္တမ္း တင္ရမယ့္ အေၾကာင္းအရာေတြဆုိ ေသေသခ်ာခ်ာ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ ေလ့လာၿပီး ေရး သားၾကပါလို႔ အၾကံျပဳခ်င္ ပါတယ္။

ပုိ႕စ္တင္သူ ။.............။ ေမာင္သိရီ on Wednesday, 10 October 2012
ေခါင္းစဥ္အလိုက္ပို႕စ္မ်ား

0 ( မွတ္ခ်က္ေရးခ်င္ရင္ )

အနႏ ၱအတုမရွိ ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား

အလွဴရွင္မ်ားအား MMSA အဖဲြ႕မွ မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳလႊာေပးအပ္

အလွဴရွင္မ်ားအား MMSA အဖဲြ႕မွ မွတ္တမ္းတင္ဂုဏ္ျပဳလႊာေပးအပ္

Mahidol University

International Buddhist Collage

ျမန္မာ E Books

ထိုင္းႏိုင္ငံ ေရာက္ ေရႊ႕ေျပာင္း ျမန္မာအလုပ္သားမားမ်ားအတြက္ ပညာေရး အခြင့္အလမ္းမ်ား

MMSA ပရိတ္သတ္မ်ား

ယခင္ပုိ႔စ္အေဟာင္းမ်ား

အားေပးေနေသာ အေပါင္းသင္းမ်ား

There was an error in this gadget

International News

တိုင္းရင္းသားသတင္းဌာနမ်ားစုစည္းမႈ

သတင္းဌာနမ်ားစုစည္းမႈ

ဘေလာ့ဂ္မ်ားစုစည္းမႈ